หลังจากศึกษาเคสของคุณชอ อายุ 60 ปี จากตัวอย่างของรุ่นพี่ เกี่ยวกับคุณชอที่ถูกวินิจฉัยว่าเป็น MDD with active suicide idea and GAD ได้มีการสรุปเคสสั้นๆให้อาจารย์ฟังภายในเวลา 1 นาที เป็นการสรุปว่าเคสนี้ ผู้รับบริการอายุเท่าไหร่ ประวัติของผู้ป่วย การวางแผนการรักษา เป็นต้น ฝึกพูดกับอาจารย์ครั้งแรกมีการแก้ไขเนื้อหาประวัติของผู้ป่วย เพราะพูดเน้นประวัติเยอะเกินไป และไม่ได้บอกประวัติเดิมของผู้ป่วยว่าทำงานอะไรมาก่อน ฝึกพูดครั้งที่สองเริ่มดีขึ้น มีการแก้ไขเรื่องที่เรียกแทนผู้รับบริการว่า “เขา” โดยปรับปรุงการพูด ดังนี้ค่ะ “คุณชอ อายุ 60 ปี มีอาการนอนไม่หลับ เกิดความเครียดสะสม ไม่อยากทานอาหารหรือน้ำ เกิดอาการซึมเศร้า เตรียมฆ่าตัวตายมาก่อน ผู้รับบริการหงุดหงิดภรรยาจนขว้างมีดใส่ แพทย์วินิจฉัยว่าเป็น MDD with active sucidal idea และมีอาการวิตกกังวลเกินเหตุ เป็น GAD เช่นไม่กล้าอาบน้ำเพราะกลัวผนังเปียก ผู้รับบริการเป็น perfectionist ตั้งใจทำงานมาก ถ้าไม่เสร็จก็จะไม่พัก ถ้างานไม่เป็นไปตามที่คาดหวังจะรู้สึกล้มเหลว และสูญเสียความเป็นตัวเอง งานที่ผู้รับบริการทำอดีตเคยเป็นผู้ใหญ่บ้าน โดย OT จะมีการใช้กรอบอ้างอิง OA ให้ผู้รับบริการเข้าใจบุคลิกภาพของตนเอง ปรับการดำเนินชีวิต ให้มีความผ่อนคลายมากยิ่งขึ้น ลดความคาดหวัง ปล่อยวาง เสริมสร้างความผูกพันในครอบครัวโดยใช้ hugging therapy กระตุ้น oxytocin และลด cortisol ทำอาหารร่วมกับภรรยาเป็นกิจรรมที่ผู้รับบริการทำกับภรรยาเป็นประจำอยู่แล้ว” และอาจารย์ให้เราลองตั้งคำถามที่เป็น Procedural ดิฉันตั้งคำถามคือ “เราจะมีวิธีการอย่างไรที่ช่วยให้ผู้ป่วยซึมเศร้ามีความภาคภูมิใจในตัวเองมากยิ่งขึ้น” เป็นการตั้งคำถามเกี่ยวกับการประเมินผู้มารับบริการ วิธีการอะไร วิธีอะไรที่จะสามารถทำได้ ต่อมาเป็นการตั้งคำถามแบบ interactive เป็นคำถามที่เราคุยกับคนผู้รับบริการ ดิฉันตั้งคำถามคือ “ในอนาคตถ้ามีเวลาอยู่ฝึก 2 อาทิตย์ คุณคาดหวังว่าจะเป็นอย่างไร” เพื่อให้เข้าใจผู้มารับบริการ ดูความคาดหวังของผู้รับบริการ