สวัสดีค่ะ อาจารย์ (ขออนุญาติเรียกว่าอาจารย์ นะคะ) ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ หนูกำลังศึกษาระดับ ป โท สาขาวิชาพุทธศาสนา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย หนูกำลังจะทำรายงาน เลยมาหาความรู้เกี่ยวกับ วิธีการทำรายงาน จนมาเจอบทความของอาจารย์ “หนูอยากทำรายงานแบบ ป โท” พออ่านแล้ว ก็วางไม่ลงเลยค่ะ ไปอ่านบทความอื่นๆของอาจารย์ จนลืมไปเลยว่าต้องรีบทำรายงาน ต้องบอกว่า เพราะบทความอาจารย์ทำให้หนูต้องสมัคร Go to know เพื่อที่จะได้ติดตามบทความต่อไป ขอชื่นชมค่ะ ชอบจนอธิบายไม่ถูกว่าเพราะอะไร และคาดหวังว่า หนูจะได้แนวทางในการเรียน ทำงาน หรือแม้กระทั่งมีบทความของตัวเองตามที่ฝันไว้ ไม่ได้อยากเป็นบล็อกเกอร์หรืออะไรนะคะ ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรียกถูกมั้ย คืออะไร เพียงแต่อยากบันทึก ประมวลผล สรุป ความคิด ความรู้ ถ่ายทอด สื่อสาร หรืออะไรก็ได้ ที่เป็นประโยชน์ทั้งตัวเอง และผู้อื่นในอนาคต แต่เหมือนมันไกลมากเลยค่ะ เลิกคิดเพ้อฝันไปนานแล้ว เพราะ เป็นคนสื่อสารไม่รู้เรื่อง คนฟังไม่เข้าใจ เรื่องง่ายๆก็ไม่เข้าใจ ฟังเองยังขัดใจ สิ่งที่รู้และคิด เป็นความรู้สึกแต่ไม่รู้จะสื่อสารออกมาอย่างไรให้รู้เรื่อง พยายามมาตลอด บางทีก็รู้สึกว่าเราพยายามมานานเกินไป ถ้าทำได้คงได้ไปนานแล้ว ยอมรับชะตาชีวิตเถอะ เราคงไม่มีบุญวาสนาจะได้ดีในชีวิตนี้ ถอดใจและยอมจำนนต่อชะตาชีวิตไปหลายครั้งแล้วค่ะ แต่ก็ยังไม่วายที่จะ พยายามใหม่ ทุกครั้งที่เจอเรื่องน่าสนใจ ยังคงตื่นเต้นทุกครั้ง มากน้อย นานแค่ไหนก็แล้วแต่เรื่องไป แต่พอมาเจออาจารย์รู้สึกเหมือน เจอ super-highway พร้อมติดไฟกินรีตลอดทาง ขอบคุณนะคะ ขอให้คุณเป็นสิ่งที่ 3 ที่หนูขอบคุณที่โลกสร้างมา..

ปกติหนูทำอะไรแบบนี้ก็บ่อยค่ะ พิมพ์เสร็จก็รู้สึกแปลกๆ กลัวแป็ก ก็จะลบ กดถูกใจให้หัวใจ ฯลฯ แล้วก็ออก เมื่อสักครู่นี้ก็มีความคิดแบบนั้นค่ะ แต่พอไปนึกถึง เนื้อหาบทความด้านบนแล้ว ก็รู้สึก ไม่ลบดีกว่าค่ะ จะกดจัดเก็บข้อมูล นำสู่ให้อาจารย์ได้อ่านต่อไป