กราบขอบพระคุณครับอ่านข้อเขียนแล้ว(๑) บ่อน้ำตาจะเอ่อ… เมื่อคิดถึงภาพผู้สูงอายุสองคนที่ใช้ชีวิตร่วมกันมายาวนาน แต่ก็ยังจุนเจือความงามให้กันอย่างเข้าใจ(๒) กลัว … ต่อไปเราต้องเป็นอย่างนี้หรือ (และ มีช่องทางที่จะไม่ต้องเป็นแบบนี้ไหม)(๓) รับรู้/ตระหนักรู้ว่า….ผู้สูงอายุนั้น เมื่อถึงวันหนึ่งจะต้องกลายเป็นเด็ก และเราจะใช้เหตุผลกับผู้สูงอายุไม่ได้ ความเข้าใจที่ตรงตามวัยจะมีความหมายต่อการรักษาใจ(๔) ได้ข้อคิด…ทำงานให้กับสังคมมาอย่างยาวนาน แต่อันหนึ่งที่ทิ้งไม่ได้คือ ความที่คนแต่ละคนเป็นคน/ธรรมชาติของความเป็นคนธรรมดา แม้คนที่ไม่ได้สร้างคุณค่าให้กับสังคม ตาสี ตาสา ก็มีลักษณะแบบนี้(๕) ฉุกคิด…ทำไมเราไม่ให้เวลากับการเขียนบันทึกเรื่องแบบนี้ลงบ้าง อาจมีประโยชน์กับหลายๆคน แม้จะยังไม่ถึงวัยผู้สูงอายุก็ตาม อย่างน้อย ได้เห็นว่า เราได้ลองทำอะไรและได้ผลผิดถูกอย่างไร(๖) อย่าประมาทกับชีวิต…หลายคนไม่ได้เตรียมความพร้อมไว้ตั้งแต่วัยหนุ่มสาว เมื่อเข้าสู่วัยชรา การบริหารจัดการชีวิตไม่ได้เรียบง่ายเหมือนข้อเขียนนี้……………………………….