ในชีวิตประจำวันคนเรามีเรื่องต่างๆให้คิดมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องส่วนตัว เรื่องงาน ฯลฯ ดังนั้นจึงถือได้ว่า วิถีการคิด จึงเป็นส่วนสำคัญที่จะช่วยให้เราประสบผลสำเร็จ ต้องเริ่มการคิดให้เป็นระบบ ในการจะฝึกเด็กคิดให้เป็นระบบนั้น พ่อแม่ควรส่งเสริมและฝึกให้ลูกคิด วิเคราะห์ แยกแยะ บูรณาการคิดให้เป็นระบบ ซึ่งสมัยปัจจุบันนี้เทคโนโลยีได้เข้ามามีบทบาทอย่างรวดเร็ว ทำให้เด็กไม่ได้ใช้การคิดอย่างเป็นระบบ ทุกสิ่งทุกอย่างแทบจะอำนวยความสะดวกให้กับเด็กทั้งหมด จนกลายเป็นว่าเด็กไม่ได้ใช้ความคิดที่จะวิเคราะห์เรื่องราวต่างๆ อีกทั้งผู้ปกครองควรใส่ใจและดูแลเด็กให้มากขึ้น ไม่บังคับเด็กจนเกินไป จนทำให้เด็กไม่กล้าที่จะคิดหรือทำอะไร สิ่งแรกที่จะต้องเริ่มคือเริ่มที่จากตัวเรา ต้องเปลี่ยนวิถีคิดเสียใหม่ การเปลี่ยนความคิดไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เราจะทำกันไม่ได้ หลายครั้งคนเราชอบเปรียบเทียบกับคนอื่น ผู้ปกครองก็เช่นกัน ชอบเปรียบเทียบลูกตัวเองกับลูกคนอื่น แต่ความคิดเรื่องเปรียบเทียบมันก็เกิดขึ้นได้เสมอ จนทำให้เกิดความอยากได้ อยากมีเหมือนเขา อยากเป็นเหมือนเขาขึ้นมา เพราะฉะนั้น ความคิดจึงเป็นตัวกำหนดการใช้ชีวิตของคนเราเหมือนคำกล่าวที่ว่า “ทำอย่างไรมักได้อย่างนั้น คิดแบบไหนก็ได้แบบนั้น” คนเราจะต้องมีสติในการคิด หรือทำอะไรก็ตาม ต้องอาศัยเวลาทบทวน คิด วิเคราะห์ เรื่องราวต่างๆ แยะแยะผิดชอบชั่วดีให้ได้ นอกจากการฝึกวิถีคิดแล้ว ทักษะชีวิตก็ควรต้องฝึกไปพร้อมๆ เด็กสมัยนี้บางคนเก่งแต่ไม่มีทักษะชีวิต บางคนไม่เก่งแต่มีทักษะชีวิตสามารถเอาตัวรอดอยู่ในสังคมได้ ทักษะชีวิตไม่สามารถเกิดขึ้นเองได้ แต่ต้องใช้เวลาในการฝึกฝนพร้อมเผชิญกับปัญหา และการเปลี่ยนแปลง และพร้อมที่จะจัดการกับชีวิตของตนเอง เป็นต้นไม้ที่เติบโตอย่างแข็งแกร่งและสมบูรณ์นั่นเอง