เรียน อาจารย์

๑. ให้ดอกไม้รัวๆค่ะ อาจารย์ไม่ได้ทำบาปกับเด็กๆของเรา ในสถานภาพความเป็นอาจารย์ และพยายามให้สติกับผู้รับผิดชอบที่ยังหลงผิดๆ

๒. มีอาจารย์ที่มีมุมมองเช่นเดียวกันนี้ จำนวนไม่น้อย พลังเสียงนั้น ไม่มีผลใดๆ กับ การลงแขกทำร้ายเด็กๆของเรา (โดยผู้ปกครอง เจ้าหน้าที่ ครูอาจารย์ ฯลฯ) มาเนิ่นนานเลย เช่นนั้นหรือ?

๓. วัยเด็กเล็กๆ ถ้ามีโอกาสได้เล่น อย่างมีความสุข และรับความอบอุ่นจากพ่อแม่ รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ไร้สารพิษ เป็นการพัฒนาทักษะทางอารมณ์ และพื้นฐานสุขภาพจิต สุขภาพกาย ฯลฯ

๔. ประเทศจีน เกาหลี ทำละครสอดแทรกสาระความรู้ เรื่องเด็กๆ ที่เติบโตแบบถูกยัดเยียดตำรา ครอบครัวขาดอบอุ่น รับประทานอาหารขยะ ใช้ชีวิตด้วยเงิน (ส่วนมากเป็นชุมชนเมือง) ล้วนแต่เติบโต กลายเป็น ผู้มีปัญหาสุขภาพกาย สุขภาพจิต ต้องเจอคนที่มีครอบครัวอบอุ่น ดำเนินชีวิตแบบชนบทมาช่วยเยียวยา…มีโอกาสได้ระบาย รักษาอาการทางจิต นอกจากพบจิตแพทย์

๕. ไม่ต้องสงสัย เรื่อง การฆ่าตัวตายอย่างไร้เหตุ การก่ออาชญากรรมที่คาดเดาไม่ถึง ฯลฯ เพราะคนในปัจจุบัน และอนาคต ขาดสิ่งยึดเหนี่ยวจากพื้นฐานการสร้างความเป็นคนหรือมนุษย์ ไม่ต้องพูดถึง การที่เขาจะรู้จักการพึ่งพาจิตใจทางศาสนา

หากท่านผู้ใดเกี่ยวข้องกับวงจรทำร้ายคนแนวทางแบบนี้ โปรดหยุดเถิด…

ขอแสดงความนับถือคุณลิขิต