สวัสดีค่ะ.. คุณsr..( ยายธีเริ่ม สนุกๆกับความคิดละ..)..ชอบคำที่ว่า..ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น…ของไทย..แต่ พอมาเห็นลูก ยางนา..มันบินได้ ไปเกิดไกลต้น..เลย ต้อง..เลยเถิด กับความคิดของ “นิว..ตัน”ไปก่อน…แล้วกับมาย้อนมอง “ กรรม”..กับ..”เวร”… เวรกรรม..มีความหมายอะไร..กับ เทพรักษ์…เทพรักษ์สมมติ..ยุค0.0.นั้น..ณ..ที่นั้น เทพนั้นบรุษนั้น..คือ ผู้ ละ ได้ จาก รักโลภ โกธรหลง ทั้ง มวล…..คนตัดไม้..จึงมี..ความสุขสมบรูณ์…เป็นศรีอารยะชน..ในศรีอารยะ เมตตรัย..สมมติฐาน..ณ.”กลางดิน”..แกลลอลี่ชีวิต เพื่อสิ่งแวดล้อมและ สังคม วันนี้….