จากข่าวเรื่องคุณหมูแฮมถูกรถปรับอากาศเฉี่ยวชนแล้วไม่รับผิดชอบจนต้องเกิดเหตุหมูแฮมขับรถเบ๊นซ์ชนผู้ที่ไม่เกี่ยวข้อง เห็นข่าวครั้งแรก คิดถึงลูกชายค่ะ ตอนนี้เขาก็เพิ่งอายุ 8 ขวบ และมีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น เห็นคุณหมูแฮมแล้วคิดถึงลูกชายเพราะเคยคิดจะตั้งชื่อลูกชายว่าหมูแฮม และเขาจะควบคุมอารมณ์ไม่ได้ในขณะที่โมโหและถูกกระทำอย่างก้าวร้าว ต่อว่าด้วยถ้อยคำที่รุนแรง  ทุกวันอาทิตย์ดิฉันต้องขับรถไปที่ซอยทองหล่อ ถนนสุขุมวิท แล้วเจอกับคนขับรถปรับอากาศที่ไม่มีสปิริตบ่อยมาก คือเธออยากจะเข้าก็เข้าเลย จะออกก็ออกเลย ไม่สนว่าซ้ายขวาจะมีรถหรือไม่ ถ้าเป็นรถเมล์ธรรมดา ยังมองแล้วขอทาง แต่รถปรับอากาศปิดประตู เบียดเข้ามาเลย รถดิฉันมีคนนั่งเกือบสิบคน ทุกคนส่ายหน้า บ่นกันทุกคนว่าขับรถแย่มาก เราอยู่เลนซ้ายเขาจะเบียดเข้ามา แบบที่เราต้องจอดให้เขาไป ถ้าเราไม่เห็นก็ชนกัน ในกรณีของหมูแฮม ถ้าคนขับลงมาขอโทษ แสดงความรับผิดชอบ หลายครั้งเราก็จะบอกว่า ไม่เป็นไร เพราะรถเราก็มีประกัน แต่ควรจะรับผิดชอบและกล่าวคำขอโทษ ไม่ใช่บอกว่า ไม่รู้เรื่องเลย  จุดประสงค์ที่ดิฉันยกเรื่องคุณหมูแฮมขึ้นมา เพราะอยากบอกให้รู้ว่าเด็กพิเศษมีเยอะมากในประเทศไทย(ไม่ทราบคุณหมูแฮมอยู่ในเคสนี้หรือเปล่าแต่อาการใกล้เคียงมาก ปกติจะเป็นเด็กน่ารัก ดิฉันหมายถึงเด็ก LD ถ้าโมโห เป็นคนละคน ฉลาดแต่กลับทำบางสิ่งที่ง่าย สำหรับคนอื่น ๆ ไม่ได้ อยากให้คุณพ่อคุณแม่ลองให้ข้อมูลตอนเด็ก ๆ ค่ะ) และสังคมไม่รู้ หลายครั้งถ้าต้องกระทบกระทั่งกันเด็กเหล่านี้ ไม่ถูกกระทำ ก็จะเป็นฝ่ายกระทำ แต่ถ้าเขากระทำจะรุนแรงมาก แบบไม่รู้ตัว แล้วก็จะเสียใจมากกับผลที่เกิดขึ้น เหมือนลูกชายเวลาโมโหแล้วทำร้ายคนรอบข้าง พอรู้ตัวเขาก็จะเสียใจมาก เราต้องเรียนรู้ที่จะไม่ไปกระตุ้นจุดที่ทำให้เขาโกรธ ไม่พูดจา ส่อเสียด รุนแรง ต่อว่า หรือหยาบคาย เพราะโดยพื้นฐานเด็กเหล่านี้จะเป็นคนสุภาพ เรียบร้อย น่ารัก อยากเรียกร้องให้หน่วยงาน หรือผู้ปกครอง คุณพ่อคุณแม่ที่มีลูกเป็นเด็กพิเศษ เราทำอะไรสักอย่างให้สังคมยอมรับความจริงดีไหมคะว่าในสังคมเราไม่ได้มีแต่เด็กพิการ หรือเด็กออทิสติก เด็กสมาธิสั้น ที่ต้องการการดูแลและเห็นใจ แต่ยังมีเด็กพิเศษอีกหลายประเภทที่ต้องการการดูแลเป็นพิเศษจากครอบครัว และสังคม โรงเรียน และอยากเป็นกำลังใจให้คุณพ่อคุณแม่อดทนที่จะดูแลลูกร่วมกัน ลูกต้องการเราที่เป็นคุณพ่อคุณแม่ เด็กพิเศษต้องการความรักมากเท่ากับเด็กปกติ อย่ามองที่อาการ หรืออารมณ์ของเขานะคะแต่ต้องให้ความรักเพราะเขาเป็นลูกเรา หากเรายังไม่เข้าใจเขาแล้วใครจะเข้าใจเขาได้ เพราะมีแต่เราที่จะรู้ว่าเขามีอะไรเป็นพิเศษกว่าคนอื่น คุณจ๊ะจ๋าช่วยหน่อยนะคะประชาสัมพันธ์ให้คนเข้าใจเด็กพิเศษด้วยค่ะ เขาสามารถอยู่รวมกับคนในสังคมได้ ถ้าไม่มีความรุนแรงในเรื่องคำพูด สังคมเราต้องตระหนักในการสอนให้เด็ก ๆ มีความรับผิดชอบต่อผู้อื่น ไม่ทำให้ผู้อื่น เดือดร้อน อยู่ร่วมกันด้วยความรัก เห็นอกเห็นใจกัน อย่าให้เป็นผู้ใหญ่แบบทุกวันนี้เลยค่ะ ทะเลาะกัน เห็นแก่ตัว ไม่รับผิด รับแต่ชอบ เอาดีใส่ตัว เอาชั่วใส่ผู้อื่น อายเด็กค่ะ