แหมอยากให้ความคิดและข้อความนี้กระจายออกไปยังผู้บริหารทั่วประเทศจัง  จะได้รู้ว่าจริงๆแล้วครูต้องการสอนเด็กมากกว่าการวิ่งออกไปสนองนโยบายเพื่อความก้าวหน้าของใครก็ไม่ทราบ  แต่ครูก็ต้องทำตามกระแสเพราะไม่มีทางเลือกหรือมีแต่ก็เป็นทางเลือกตันๆ อย่างล่าสุดมีการจัดนิทรรศการและให้ครูจัดป้ายเตรียมการนำเสนอผลงานเพื่อร่วมนิทรรศการ(โรงเรียนเด่นในการเป็นแกนนำ)  และลงชื่อเพื่อไปร่วมจัดงาน  เหลือครูส่วนน้อยไว้สอนหนังสือ และบางชั้นเรียนต้องสั่งปิด  เพราะครูไปร่วมนิทรรศการและบางส่วนไปอบรม  ความสุขของครูผู้สอนอยู่ตรงไหนหรือคะ  ใครตอบได้ช่วยตอบที  หมายเหตุ ครูที่ทำงานสนองนโยบายพิเศษต่างๆ  จะมีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์  มากกว่าครูที่ตั้งใจสอนอีกนะคะ  ถึงแม้จะไม่ค่อยได้สอนก็ตาม น่าสังเกตมาก!