ความเห็น: สำคัญเช่นไรเปลี่ยนชื่อเป็นไทย

สวัสดีครับ คุณ

ออต
ผมเพียงนำเสนอบทวิพากษ์ กับมุมมองของการทำงาน ในบทบาทกระทรวงวัฒนธรรม ภายหลังจากการทำแบบสอบถาม ในจังหวัดขอนแก่น
โดยก่อนหน้านั้น มีการให้สัมภาษณ์ของการใช้คำภาษาท้องถิ่น และคำไทย ที่ลบเลือนสูญหาย
ผมคิดว่า กระทรวงวัฒนธรรม กำลังตั้งโจทย์ที่ผิดพลาด
การตั้งเป้าเพียงการรณรงค์ ผมว่าในเชิงการบริหารนโยบายสาธารณะ เป็นเรื่องที่ง่ายเกินไปครับ
ไม่ต้องมีส่วนร่วม เพราะบอกกล่าวว่า เข้าร่วมรณรงค์ประชาสัมพันธ์ ก็คือว่า มีส่วนร่วม
หัวใจสำคัญ คือ ความเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมครับ
สิ่งที่เราเห็น จากการสูญพันธุ์ของภาษาไทย การดิ้นได้ ปรับเปลี่ยน วิวัฒน์ของภาษาไทย เกิดขึ้นสม่ำเสมอ
สิ่งที่กระทรวงวัฒนธรรม ควรตั้งต้น คือการสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมทางวัฒนธรรม ร่วมกับประชาชน กระจายกระบวนการสื่อสาร กระจายการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น กับประชาชนให้มากมายกว่านี้
ไม่ใช่การเป็นผู้กำหนดวาระข้อมูลข่าวสาร ไม่ใช่เป็นผู้กำหนดวาระของวัฒนธรรม
เพราะวัฒนธรรมข้าราชการ กับ วัฒนธรรมชาวบ้าน ก็ไม่เหมือนกันอยู่แล้วครับ
ท่ารำไทยมาตรฐาน กับ รำวงงานบวช ไม่เหมือนกันครับ
เช่นเดียวกัน วัฒนธรรมของรัฐ กับ วัฒนธรรมชาวบ้านไม่ใช่สิ่งเดียวกัน
ที่สำคัญ วัฒนธรรมที่ใช้จริง ที่เป็นอยู่จริง จับต้องได้ คือสิ่งสำคัญที่สุดครับ
เช่นเดียวกับการรณรงค์ให้ภาคภูมิใจในชื่อไทย ภาคภูมิใจในคำไทย
อันนี้สำคัญเลยคำ สำคัญว่า หัวใจของความไม่ภาคภูมิใจที่คนไทย ปรับเปลี่ยนจนนำมาเป็นชื่อตัวเองนั้น มันแน่ชัดแล้วหรือว่า เขาเบี่ยงเบนในทางวัฒนธรรม
จริงๆ เขาอาจจะปรับตัว ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของวัฒนธรรมที่ยังไม่ตายก็ได้ครับ
วัฒนธรรมราชสำนัก วัฒนธรรมส่วนกลาง กับวัฒนธรรมชาวบ้าน ไม่ใช่การรณรงค์เท่านั้นครับ
ปัญหา คือ ไม่มีการเชื่อมโยงครับ
ไม่มีอะไรร้อยสายความจริง ในความภาคภูมิใจไว้ได้ครับ
ผมเสนอแนะบางส่วน อธิบายเฉพาะในเชิงนโยบายสาธารณะเท่านั้นครับ
เฉพาะการสร้างกลไกการรับฟังสาธารณะ กลไกการสื่อสารสาธารณะ ไม่ใช่การกำหนดวาระข้อมูลข่าวสาร เพื่อกำหนดวาระของวัฒนธรรม ที่กระทรวงวัฒนธรรมอยากให้เป็นเท่านั้น
การบริหารงานประชาสัมพันธ์เพื่อรณรงค์ เป็นเรื่องราวที่ง่ายเกินไปครับ กระทรวงมีบุคลากรที่มีความสามารถ ต้องตั้งโจทย์ยาก และแก้โจทย์ที่หัวใจวัฒนธรรมมากกว่าครับ
ขอบคุณ คุณออต มากครับ สำหรับการเยี่ยมเยือน และความคิดเห็น
ขอบคุณครับ