สวัสดีค่ะ.. คุณsr.. ยายธี.. เป็น.แค่.​ชีวิตหนึ่งในโลกนี้ .. และบังเอิญได้เกิดเป็น… คน.. เป็นสัตว์ประเภทหนึ่งในโลกนี้… จะด้วยเหตุผลกลใดก็ตาม.. ถ้าจะเรียกว่า.. เป็นชีวิตหนึ่งที่ได้รับรสของความเป็นอิสระ และ โชคดีที่ได้.. อยู่ในสถานะที่.. พอดีๆได้.. และไม่ได้ถูกบีบรัด จากสภาพสิ่งแวดล้อมและสังคม.. มากนัก… ได้เรียนรู้บางสิ่งบางอย่าง.. กับคำว่า.. พุทธะ….ในความหมายของท่านพุทธทาส..ที่ให้คำกำกัดความ..ของคำ ว่า… ว่าง..แลตื่นรู้… กับคำว่า.. ตัวตน.. ของ… กู..หรือไม่ใช่…. ความ.. เห็นแก่ตน… เป็นต้น.. ยายธี.. ปฏิเสธสังขารไม่ได้… ที่กำลังจะเสื่อมลงเป็นลำดับ…. และเมื่อตื่นรู้.. ว่ามันเป็นเช่นนั้นเอง…. ความเป็นคน.. มีจุดอ่อนมากมาย.. ที่สำคัญนั้น.. คือ.. สาเหตุที่มีอยู่.. กับความรักโลภโกธรหลง ที่ไม่มีบันทัดฐานให้ตน กับความ พอดีๆ… นั่นเอง.. เช้านี้.. ตื่นขึ้นมาก็ยังต้องซด กาแฟ.. สักถ้วยหนึ่ง.. เนื่องจากความเคยชิน… ที่.. เอาตนเป็นที่ตั้ง.. ระงับไม่ได้.. คือ.. ความ.. อยาก.. ปีนี้ปฏิเสธที่จะไปปั้นดินอย่างเคย.. เพราะ สังขาร.. แย่ลง… และคงยังต้องฝึก จิต.. อีกมาก…. ๆ… เพื่อวันสุดท้าย… ที่จะมาเมื่อใด ไม่มีใคร.. รู้…. นอกจาก “พระพุทธเจ้า”… ผู้ ตรัสรู้…. แล้ว…..