สวัสดีค่ะ.. คุณsr… ขอบคุณค่ะ.. ยายสนุกกับ.. คอมเมนท์.. มากๆ.. ได้ความรู้เรื่องภาษา(ไทย).. ที่่หลงลืมไป.. ทุกทีๆ.. ตามเวลาเพราะไม่เคยได้ใช้ตั้งแต่.. ปี1972.. น่าจะนานโข.. อีกทั้งการเขียนบล้อค.. เป็นกลอนเปล่าไม่มีกฏเกณฑ์ว่าจะเป็นอะไร.. มักจะเขียนตามที่สมองสั่งตรงมา.. โดยไม่มีความคิดแฝง.. ครั้งนี้.. ขึ้นต้นด้วย.. เสียงนกโพรดก.. ที่ร้องอยู่ไกล.. ใกล้.. เพรียกเรียกหา.. คู่มัน.จำได้ว่าตอนเด็กๆเรียนเขียนมาว่าเช่นนั้น..ได้ยินว่า..ภาษามันเปลี่ยนไปตามยุคตามเวลา…อาจจะเพี้ยนไป…แต่..เสียงในธรรมชาติ..ยังคงเดิม..คือเราก็ไม่รู้ภาษา..นก….เป็นอันว่า เข้าใจตรงกัน.. ตรงบทนี้.. นะเจ้าคะ..ได้ยินแว่วๆมาอีก จาก ยอดไม้. โฮกโป้ก ๆ..หล่อน.. ยังคลางแคลงใจ.. อย่างเดิม.. ​ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้.. ช่วงนี้ .. เก็บกวาดขยะ.. ทรากพลาสติค.. ที่ไม่ย่อยสลาย.. เศษแก้ว.. ขวดพลาสติค.. มีอยู่ทุกหัวระแหง…. 5555..ชีวิต..ลำเค็ญ..4.0ขยะ..ทั่วทุกมุมโลก…