เรียน อาจารย์

    ขอเสนอตัวอย่างจริง ในมุมมองจากญาติของ ครอบครัว เด็กพิเศษออทิสติก  เมื่อได้สัมผัส เด็กมีความสามารถพิเศษจริง  ในขณะที่ครอบครัวอาจมองเด็กเหมือนผู้ป่วย การศึกษาในระบบต้องหยุด เพราะเด็กไม่สามารถรักษาอุปกรณ์ส่วนตัวได้  แต่ผู้ปกครองกลับใช้เงินซื้อวุฒิการศึกษาให้เด็ก  เมื่อใช้เด็กทำงานขายอาหาร ก็พบปัญหา การปฏิสัมพันธ์กับผู้ซื้ออีก  ตัวผู้ปกครองก็ขาดความรู้ความเข้าใจที่จะดูแลเด็กให้แตกต่างจากปกติ แม้จะให้คำแนะนำไป ตั้งแต่เด็กยังเล็ก ผู้ปกครองก็ยังมืดแปดด้านจนเด็กโต กลับมองเด็กเป็นปัญหา (ครอบครัวสนใจเรื่องปากท้อง และแบกรับปัญหาครอบครัวทางสังคมอยู่แล้ว ค่านิยมค่อนไปทางวัตถุ)

แต่สำหรับตนเอง เด็กแบบนี้ คือพรสวรรค์ พิเศษ ไม่สามารถเลียนแบบ ตราบใดระบบการปกครอง ยังไม่สร้างช่องทางพิเศษให้ของแปลกแบบนี้ ของแปลกก็กลายเป็นปัญหา ที่ทุกคนกลัว( หรือรังเกียจ) ไม่ว่า ผู้ปกครอง ครู สังคม อาจมองเป็น โชคร้าย เรื่องน่าเศร้า (อาจเหมือน เรื่องสังข์ทอง)

ขอแสดงความนับถือ