ขออภัย คุณครูอ้อย ร้อยคำรัก

มาชวนชัก ให้ใจหวั่น เฝ้าฝันหา

ไร้นามลืม บันทึกนี้ ไม่ได้มา

เพิ่งเห็นว่า คุณครูห่วง หวงไร้นาม

อิอิ.......