1.คำอุทานของคนฉลาด…โง่ซะไม่มี..2.คำปรารภของคนโง่..ฉลาด แต่อย่าขาดเฉลียว..3.คำอวดดีของคนเคยโง่..สมน้ำหน้า.กรูว่าแล้ว..เป็นไงหล่ะ..4.ครูเคยสอนไว้ว่า..พึงบริกรรมเรียกสติ..ด้วยคำว่า..พุทธัง สะระนัง คัจฉา มิ..ครับ..