ผมไม่ได้รู้จักผอ.ชยันติ์ และคุณวันทนีย์เป็นการส่วนตัว โลกโซเชียลมีเดีย ทั้ง GoToKnow และ Facebook ทำให้เรามาเจอกัน ถือว่าโดยพรหมลิขิตโดยจุดเชื่อมโยงคือ การทำความดีให้กับสังคม หรือ จะเรียกว่าเพื่อพัฒนาเด็ก เยาวชน อันเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาประเทศก็ว่าได้

ผมอ่านบันทึกของ ผอ.ชยันต์ เพชรศรีจันทร์ มาพอสมควร รู้สึก เน้นนะครับ ว่า ‘รู้สึก’ หรือ sense เอาว่า ท่านน่าจะเป็นผู้บริหารในอุดมคติของการศึกษาไทยท่านหนึ่ง

บันทึกเพียงฉบับเดียวที่ผมโพสต์ใน Facebook ได้ทำให้เพื่อนซึ่งติดตามอ่านในหน้าของผม โดยเฉพาะคุณวันทนีย์ เงาเรือง เกิดความศรัทธา และระดมทุนจากเพื่อน ๆ มาช่วยเหลือโรงเรียนบ้านผืออย่างเป็นรูปธรรม

ผมขออนุโมทนาในกุศลกรรมของทั้งสองท่าน ที่ตั้งใจทำสิ่งต่าง ๆ ในวันนี้เพื่อเด็กและเยาวชนผู้เป็นอนาคตของชาติ ขอคุณงามความดีของทั้งสองท่านจงเป็นพลังให้เพื่อนร่วมชาติได้ร่วมกันตระหนักในทิศทางการพัฒนาประเทศที่มีประสิทธิภาพที่สุดต่อไป … สาธุ