วิชามวยไทยที่สืบสานต่อกันมา

นานนับร้อยนับพันปี..

ย่อมแตกแขนงแบ่งแยกไปมากหลาย..บางครั้งแม้เราไม่อาจทราบต้นตอที่มาได้ชัดเจน..ด้วยไม่รู้ลึกถึงรายละเอียดหรือบางส่วนเป็นเรื่องของครูพักลักจำก็ตามที..แต่ด้วยวิชามวยไทยเป็นวิชาควรค่าสำหรับคนดี..ผู้ฝึกที่มีจิตใจดีงามย่อมจักเข้าถึงความเป็นหนึ่งของจิตวิญญานมวยไทยและย่อมเกิดความตระหนักถึงความกตัญญูรู้คุณครูอาจารย์แม้ที่ตนไม่รู้จัก..บรมครูมวยทุกท่านย่อมเข้าใจและเมตตาแก่ศิษย์นอกสายเสมอ….กล่าวในฐานะที่เคยได้มีโอกาสกราบครูอาจารย์มวยมาหลายท่านในช่วงชีวิต..ครับ..…………………………………ตำรับตำรา..วิชาต่างสาย..มีอยู่มากหลาย..ควรค่าแก่คน..น้ำพริกน้ำยา..แกงป่าปรุงปน..แม่ครัวคิดค้น..ชวนชนมาชิม..แต่งเติมรสชาด..เพียงอาจลองลิ้ม..เปรี้ยวหวานเอมอิ่ม..เค็มเผ็ดพลิกแพลง..เฉกเช่นมวยไทย..นอกในแข็งแกร่ง..กลายอ่อนซ่อนแรง..กลับเกี้ยวเกี่ยวพัน..แต่หากพินิจ..ความคิดสำคัญ..คงคุณอนันต์..ของวิชามวย..คือจิตวิญญาน..ผ่านผลอำนวย..สืบสานส่งช่วย..สี่สิ่งของดี..หนึ่งสง่างาม..ความมีศักดิ์ศรี..สองแข็งแกร่งมี..ถ้วนทั้งกายใจ..สามความเป็นมิตร..ด้วยจิตแจ่มใส..สี่มั่นคงใน..เรียบง่ายพอเพียง..(ลุงรักชาติราชบุรี๑๖กันยายน๒๕๕๘เวลา๐๗.๐๐น.)