ในฐานะที่ผมเคยเดินเส้นทางนี้มาก่อน ขอฝากความคิดใว้เผื่อจะเป็นประโยชน์ การศึกษาไทยหลากหลายจนเลือกกันไม่ถูก

เรื่องแรก ภาษา จำเป็นมากกับเด็กทุกประเภท (เก่ง / เก่งพิเศษ / เลว / ทราม) ถ้าประเภทใดก็ตามเขาสามารถใช้ภาษากับระดับอื่นๆในที่ทำงานได้ดีอัตราการเจริญเติบโตในหน้าที่การงานไปได้ดีมากกว่าเด็กเก่งพิเศษ แต่สื่อสารทุกภาษาล้มเหลว (นิสัยอีกเรื่องหนึ่งนะไม่เกี่ยว ขึ้น / ลง  อันนั้นเรื่องความยั่งยืน)

ผมเชียร์ให้มีภาษาหลากหลายเท่าที่ทำได้ ดีต่อเด็ก

เรื่อง 2 ลูกผม 2 คนโตเรียนวิทย์ ชีวะ-เคมี เรียนทุน จบมา ทำงานเป็นเลขาประธานบริษัท ใช้แต่ภาษาเท่านั้น ไม่ได้ใช้ที่เรียนมาเลย (เห็นเอามาใช้ทำสูตรขนมขาย  งานพิเศษ)

คนเล็กเรียนวิทย์ชีวะ ตอนนี้ต่อโทอยู่ ไม่ได้เก่งขนาดเกรด3 ทุกเทอม 2แตะ3 แต่เป็นเด็กอยู่ในกลุ่มพิเศษ ออกจากทุนแล้วเกรดไม่ถึง 3.5 ถ้าจะแบ่งเด็กกลุ่มนี้มี 2 ประเภท 

1. เรียนเกรด 4 ตลอด (ท่องจำ) ไม่มีปัญหากับโครงการเขาเอาเกรดเป็นตัวให้ทุน กลุ่มนี้จะมีผู้นำเเป็นแบบเด็กแบบที่ 2 

2. แบบลูกผม (วิเคราห์ /พลิกแพลงเป็น แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี) กลุ่มนี้จะคอยจัดการชีวิตเพื่อน / จ่ายงานให้กลุ่มแรกไปหาข้อมูล / กลุ่มนี้จะมาสรุปงานให้

ผมให้ความหมายภาษาคือเครื่องมือสื่อสารแต่ละเชื้อชาติ ผมอยากให้เด็กไทยสามารถพูดได้สัก 2 ภาษาอย่างน้อย (ไทย / อังกฤษ) สอนให้เด็กคิดเป็นแก้ปัญหาเองได้ รู้ผิดรู้ถูก 

ปล.ไม่ต้องเชื่อผมนะ อ.เก่งกว่าผมอยู่แล้ว....ผิดพลาดประดการใดขออภัยใว้ ณ ที่นี้ก่อนครับ...