สวัสดีค่ะ คุณKati
" ต้นส้มแสนรัก " เป็นหนังสือที่เยียวยาหัวใจที่บอบช้ำได้ดีเหลือเกิน ดิฉันรัก "วิธีมองโลก และ ความเข้าใจชีวิต" ที่ผู้เขียนถ่ายทอดผ่านตัวละครเอก เซเซ่ เด็กชายน้อยๆที่ผ่านความทุกข์ซึ่งกรีดซ้ำบนหัวใจครั้งแล้วครั้งเล่า คุณมัทนี เกษกมล ก็ช่างแปลได้งดงามเหลือเกิน
สมัยยังเล็ก ดิฉันนั่งอ่านเรื่องนี้ในห้องสมุด โดยนั่งแอบอยู่ที่พื้นระหว่างชั้นหนังสือด้านหลังสุด แล้วก็ก้มหน้าก้มตาอ่านรวดเดียวจบ.... ลืมเข้าเรียนไปสองวิชา คือไม่ได้ตั้งใจโดดเรียนเลย ด้วยความสัตย์จริง
ตอนเข้าเรียนวิชาถัดมา เพื่อนไม่ยอมนั่งใกล้ดิฉัน... เพราะคิดว่าดิฉันเป็นตาแดง : )
การที่เราได้เข้าใจชีวิตของใครสักคน ไม่ได้แปลว่าเราต้องเป็นอย่างที่เขาเป็น แต่การที่เราได้สัมผัส ได้รู้ ได้เห็น ได้เข้าใจ ว่าเขาคิดอะไร ทำไมเขาจึงคิดอย่างนั้น และอะไรทำให้เขาทำเช่นนั้น ทำให้เราจำลองความเข้าใจชีวิตได้........ด้วยการเรียนรู้จากชีวิตของผู้อื่น........
.......แล้วย้อนมามองดูตัวเราเอง........
........เสียดายเหลือเกินค่ะคุณkati ดิฉันอยู่ต่างจังหวัด คงไม่ได้ไปร่วมงานนี้ ต้องอาศัยอ่านเอาทีหลังเช่นเคย
แต่ขอบพระคุณมากที่นำข่าวคราวมาเล่าสู่กันฟังเสมอๆนะคะ : )