เมื่อเดือนที่แล้วมีโอกาสเป็นผู้ให้ข้อมูลใน ฐานะลูกศิษย์ของสถาบันการศึกษาแห่งหนึ่ง พวกเรา หมายถึง นศ.จากทุกคณะ นั่งรอกรรมการประเมิน 1 คน แต่พวกเรามีกันราว 20 คน มาจากทุกคณะวิชา เราเองคิดในใจว่าการประเมินแบบนี้ไม่น่าจะได้ความจริงเท่าไหร่นัก เพราะแทบทุกคน ได้แต่กล่าวชื่นชมคณะของตน ก็ใครจะกล้านำเอาข้อมูลที่ขายหน้ามาเล่าต่อหน้าคณะอื่นกันเล่า แบบนี้การศึกษาไทยคงก้าวไปอย่างเร็วก็ 20 กิโลเมตรต่อชม. เป็นแน่ ฝากทุกท่านที่ทำหน้าที่กรรมการตรวจประเมินว่า ท่านต้องทุ่มเทกว่านี้ ต้องสัมภาษณ์เป็นการส่วนตัวไม่ใช่ทำเป็นบรรยากาศของการประชุม ที่ทุกคนมีหัวโขนต้องเล่น..