สวัสดีค่ะ..คุณ..ครูมะเดื่อ..(อย่าเพิ่งเครียดไปเลย..นะเจ้าคะ)..มาปลอบใจ..เพราะกลัวจะเหมือน..ครู(  ที่เขาลงเฟส..ผ่านสายตามา..ต้องตะลึงว่า..อย่างนี้..ยังมีอยู่ให้เห็น..คือ..เอารองเท้าวางบนหัวเด็ก..แล้วให้กราบ..คงจะมิให้รองเท้าที่วางบนหัวไม่ให้หล่น..เลยต้องกราบอยู่อย่างนั้น..จนครูคนนี้พอใจ..เห็นว่า..เกิดจากการที่เด็กคนนี้วางรองเท้าไม่เป็นระเบียบ..)...เท่านั้น..เอง..และ..ครูคนนั้น..ก็คิดได้..เท่านั้นเอง..๕๕๕๕..(จริงๆไม่ใช่เรื่องตลก..แต่ดูและเห็นแล้ว..ขื่นขมแทนเด็กๆ..เจ้าค่ะ...

เด็กๆ..อยู่ใน..โฉลกของคำว่า ๔.๐.ดังนั้น..วิธีและวิถี..ที่..สอนกันมาตั้งแต่..อดีต..ควร..หมดยุค ไปโดยปริยาย..๕๕๕๕..(ยายธีว่า)..

ลองใช้วิธี" ห้องเรียนธรรมชาติ"..เรียนด้วย "รัก"ที่จะเรียน..จำโดยไม่ต้องท่อง.(.ห้องเรียนที่มีผนังสี่ด้าน..ร้อนอบอ้าว.มีประตูมีหน้าต่างติดลูกกรงบานเหล็ก..ซึ่งคงเสมือน(คุก)มี.ครูยืนถือไม้เรียว..คอยคุม..สภาพคงไม่แตกต่างในความรู้สึก..ของเด็กๆ...ในปัจจุบัน..เขาคงอยากจะเปลี่ยน..แต่..ระบบล้าสมัย (เรา)..ไม่ยอมเปลี่ยน..เพราะผู้นำ..เป็น..ไดโนเสาร์ ไปแล้ว..อิอิ..

(...ด้วยคาระวะและมีความห่วงใย..เจ้าค่ะ..จาก..ยายธี )...