สวัสดี..ค่ะ..ดร.เปิ้ล....

เรื่องของเรื่อง..ที่ไป..ลอกมาลงบันทึกนี้..ที่สนใจ..คือความ ไม่รู้..ที่อยากจะ รู้ให้จริง..กับรู้ไม่ได้..เรื่องที่เรียนรู้ได้..กับไม่จริง..แต่ด้วยความอยากรู้..ก็ต้องเรียน..ลอก..กันไป..(ผจญภัย..ตลอด..ชีวิต..กับความขัดแย้ง..อยู่ในสิ่งที่"ต้อง"..เรียนรู้...และ.."ต้อง".."เข้าใจ"..อันเป็น..เหตุและปัจจัย..)

จำได้อยู่ประโยค ที่"ย่า" พูดให้ได้ยิน..บ่อยๆว่า "..ทุกขโต ทุกขานัง.."..น่าจะแปลได้ว่า..อะไรที่เป็นโทษให้ไปนั้น..จะกลับมาหา ตน..นั่นแล..

อะไรๆที่ซื้อได้..มันอยู่ในถุง..พลาสติค..ทั้งนั้น..ไปซื้อมา..หลีกเลี่ยงไม่ได้..ก็เพราะไปซื้อ..มาด้วยความต้องการของในถุง..ที่มาอย่างสดวกสบาย..ผลก็คือ..จม..ขยะ ตาย..อิอิ..(เอ..จะเกี่ยวกันไหม..เนี่ยะ..คิดถึงไข่มดแดง..เจ้าค่ะ...ยายธี)...