ตายแล้ว..ก็แล้วกัน...(น่า..จะ..เป็นวลี  ที่ใช้อยู่ในสมัยหนึ่ง..ที่ถูกลืม..)  อันจะเป็นประโยค..ที่มีไว้ ปลอบใจกันและกัน สมัยหนึ่งนั้น..ในเรื่อง เวร  เรื่อง กรรม..แล ผลบุญ..อันมี  เมตตา เป็นเครื่องค้ำจุน.. "มิให้ ใจ นั้น..ที่ฟุ้งซ่าน อยู่  สงบ สยบ..ลงบ้าง..."..อันมีเหตุนำอยู่..ในทุกๆกรณี....