เงินเดือนสองหมื่นห้า หรือห้าหมื่นแปด ไม่ได้สำคัญว่าได้เท่าใด สำคัญว่าเราทำอะไรและเหลือเท่าใดในแต่ละเดือน ใช้จ่ายคุ้มค่าหรือไม่

กลับไปอยู่บ้าน แน่ๆ ไม่มีเงินก็ไม่อดตายครับ หากมีดินและน้ำให้ทำกิน มีปัญญาในหัวสมองที่ทำแล้วก็คิดคิดแล้วก็ทำครับ

ผมกลับบ้านแต่ละครั้ง แบบว่าไม่ต้องถือเงินครับ เพียงแต่บอกแม่ว่าหากแม่จะไปซื้ออะไร ไปล้วงเงินในกระเป๋ากางเกงได้เลย แต่ผมไม่ถือเงินยกเว้นจะไปไหนไกลๆ ที่ไม่ได้เดินหรือไกลเกินบริเวณครับ

ตอนนี้ยังจำเป็นต้องพึ่งตลาดในบางอย่างพวกที่ไม่ได้ปลูกเองเช่น หอม กระเทียม พริกไทย และพวก น้ำมัน เกลือ กะปิ มียอดมันปูให้เด็ดกินตามรูปแบบของแกงที่แกงครับ มีปลาให้กินตามวาระที่นึกหิว หากมีตู้เย็นที่ดีที่เป็นตู้เย็นธรรมชาติ ทุกอย่างจะดีครับ เก็บได้นานเป็นวงจรที่ดีครับ

ผมดีใจเสมอที่เจอมิตรที่ดีทั่วโลกตามรูปแบบ มีโอกาสแลกเปลี่ยนกันก็ได้แนวทาง แนวคิดในการปรับใช้กันครับ

ขอบคุณมากๆ นะครับ