สวัสดีค่ะ..คุณsr....ภาพที่เห็น..เป็นเรื่องราวที่ปฏิเสธไม่ได้..กับสิ่งที่เห็นและสิ่งที่เป็น..คุณยาย..บอกว่าหลาย.ชม.แล้วได้แค่นี้เอง หอยมันไม่มีแล้ว..ก็ได้แต่ คิดว่า

เขาเหล่านั้นคงรู้ว่า "ทำไม"..กิโลละ สามสิบบาท..ก็คงจะเป็นแค่อาหารหนึ่งมื้อ..ที่บ้านจะมีกี่คน.."ไม่รู"...

ค่าแรง..ที่ไม่พอกิน..ตามโรงงาน เขาให้.".สามร้อย"..ซึ่งเป็นราคากฏหมาย..ที่ไม่มีความจริงให้..เห็นส่วนใหญ่...

ถ้าเขียนเรื่องนี้ต่อ. ..คงจะเป็นเรื่องโหด..ที่ยอมรับไม่ได้...และภาพที่เห็น..ก็..คงไม่งดงาม..ตามความคิด. ที่ไม่ยอมแฝง..สายตาต่อไป...

ยังมีสิ่งที่เห็นและสิ่งที่เป็นอีกมากมาย..ทะเล..ตาย..ครอบครัวแตกสลาย..ชืวิตกับ. ตัวเลข. ที่ไม่มีความสมดุลย์. ..ค่าสมการที่คงที่..คือ. สูญ..

และทีมีเป็นครั้งคราว. ชุบชีวิต..มนุษย์. เวลาที่ไม่ โมโหโทโส..คือหยาด น้ำฝน...

ที่เห็น. ค้างอยู่..บนดอกชบา..ข้างบันใดบ้านเช่า. ..ที่ราคา..แพงหูดับ......กับ..ภาพเซ็น..ในแกลลอลี่ชีวิต..วันนี้...

ขอบคุณ. คุณsr..ที่แวะมาคุณกับยาย. จ้าาาา