การบริหารการเปลี่ยนแปลงในมหาวิทยาลัย เป็นเรื่องที่ผู้บริหารระดับสูงของมหาวิทยาลัยต้องตระหนัก มหาวิทยาลัยเป็นแหล่งสั่งสมคนที่มีความรู้ แต่ไม่เคยนำองค์ความรู้ออกมาใช้ประโยชน์ในการพัฒนาใดใดทั้งสิ้น มองง่ายๆจากดูจากคุณสมบัติของรองอธิการบดีแต่ละคนว่ามีความเชี่ยวชาญอะไรกันบ้าง รองฯนโยบายและแผนงานมีความรู้เรื่องการนำข้อมูลสารสนเทศมาใช้บ้างไหม หรือแต่งตั้งเพียงให้ขึ้นมาเพื่อยกมือสนับสนุน หรือเห็นว่าเป็นพรรคพวกของตนเอง เคยได้ยินรองฯนโยบายและแผนงานถามว่า

Bench marking ไปทำไม ทั้งๆที่มหาวิทยาลัยอุตส่าห์จ้างวิทยากรจากกพร.มาสอนอบรมกันเป็นปีๆ คิดแล้วเศร้าใจ การบริหารความเสี่ยงก้อควรจะนำมาใช้ในทุกๆเรื่อง การบริหารความเสี่ยงด้านการออกกฎระเบียบที่อาจส่งผลกระทบต่อคนกลุ่มใหญ่ พร้อมทั้งเตรียมการรองรับสนับสนุนผู้บริหารระดับคณะหากได้รับผลกระทบ ผู้บริหารต้องรู้และเป็นผู้นำในทุกเรื่องไม่ใช่ฟังแต่ลูกน้อง โดยเฉพาะสายสนับสนุน(สอพลอ)กันไปวันๆๆ มิฉะนั้นต่อไปคงมีคดีฟ้องศาลปกครองกันรายวันเลยทีเดียวค่ะ