วันศุกร์ที่ 24 พ.ย.49 <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> เช้าวันที่สองของการอยู่ค่าย เมื่อคืนฝนตกนิดหน่อย เช้านี้ก็มีฝนปรอย ชาวบ้านรีบตื่นแต่เช้าเพื่อไปเก็บข้าวที่เกี่ยวไว้ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า ไปรัดข้าว ปกติถ้าเกี่ยวข้าวด้วยมือ ชาวบ้านจะวางข้าวไว้เป็นแนวยาว วันต่อมาก็ไปรัดให้เป็นฟ่อน ฟ่อนละ 5 กำมือ เวลารัดข้าวจะต้องรัดตอนเช้า ๆ ซึ่งแดดยังไม่ออก รวงข้าวยังไม่แห้ง จะมีความเหนียว รัดง่าย หากปล่อยให้แห้ง ฟางที่ใช้รัดข้าวจะกรอบและหัก ทำให้รัดลำบาก เมื่อรัดข้าวเสร็จแล้ว ชาวบ้านจะตากแดดไว้ 2 วันเพื่อให้แห้ง ไม่ชื้น จากนั้นก็จะนำมานวด (ฟาดลงกับพื้นซึ่งปูด้วยตาข่าย) เพื่อแยกเมล็ดข้าวออกจากฟ่อนข้าว </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> เช้านี้เราไปเยี่ยมเด็ก ๆ เริ่มจากน้องบอส น้องจูเนียร์ และน้องบอล สามหนุ่มที่อยู่ใกล้กับที่พักเรามากที่สุด สามหนุ่มมีภารกิจตัดฟืนไว้ใช้ในครัว น้องจูเนียร์แม้จะมือพองแต่ก็ไม่ยอมหยุด ยังคงปฏิบัติภารกิจจนเสร็จ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> ถัดไปไม่ไกลนัก น้องกันต์ น้องเจมส์ และน้องแม๊ก พร้อมด้วยคุณแม่และน้อง ๆ อีก 3 สาว กำลังขุดปูอยู่กลางทุ่งนา น้องแม๊กเล่าว่า…วิธีการขุดปู ไม่ยาก ให้ดูว่ามีรูหรือเปล่า ถ้ารูเล็กก็จะได้ปูตัวเล็ก รูใหญ่ก็จะได้ปูตัวใหญ่ ขุดลงไปไม่ประมาณ 2 หน้าเสียม ก็เจอ เช้านี้อากาศดี ยังไม่มีแดด เด็ก ๆ ก็เลยเพลินกับการเดินขุดปู แรก ๆ แม๊กคงใจร้อนไปนิด ใช้เสียมสับโดนกระดองปู ตายไปหลายตัว ส่วนน้องเจมส์ยังไม่ได้ซักตัว ขอไปช่วยตาเกี่ยวข้าวดีกว่า น้องกันต์นี่ท่าทางจะเป็นมืออาชีพในการขุด เพราะจับได้หลายตัว ไม่นานเราก็ได้ปูเกือบครึ่งถัง เมนูเด็ดเย็นนี้ทราบว่าเป็นหลนปู…(เราจะตามไปชิมอย่างแน่นอน)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> ก่อนจะไปเยี่ยมเด็ก ๆ บ้านต่อไป เราผ่านศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก เราก็เลยแวะเข้าไปเยี่ยมชม พร้อมกับนำขนมเข้าไปฝากเด็ก ๆ ด้วย บราเดอร์อาวุธมีวิธีหลอกล่อเด็ก ๆ ด้วยการเล่านิทาน เรื่อง “กระต่ายกับเต่าและลูกหมูสามตัว” (เกี่ยวกันได้ไงก็ไม่รู้) และจบลงด้วยความสับสนเล็กน้อย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> ออกจากศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก เราตัดหมู่บ้านออกไปกลางทุ่งนา ซึ่งพบ 3 สาว น้องแนน น้องไผ่ และน้องมัท พร้อมด้วยพ่อและแม่ กำลังเกี่ยวข้าวอย่างขะมักเขม้น พ่อสอนวิธีการเกี่ยวข้าว ซึ่งไม่ยากเลย ให้ใช้เคียวเกี่ยวรวงข้าวที่ล้มขึ้นมาแล้วใช้มือซ้ายรวบ พอล้นมือก็วางที่พื้นเรียงเป็นแถวยาว เวลาที่เราดำนา เราจะเดินถอยหลัง แต่ตอนเกี่ยวข้าวเราจะเดินหน้าไปเรื่อย ๆ แม้แดดจะค่อนข้างร้อน แต่สามสาวก็สู้ไม่ถอย น้องมัทถึงแม้จะไม่มีหมวกมาบังแดด แต่ก็ได้ผ้าขนหนูคลุมศีรษะ…ช่วยคลายร้อนได้นิดหน่อย เสร็จจากค่ายนี้ สามสาวคงจะคล้ำแดดลงไปเยอะเลย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> เสร็จจากทักทายสามสาว พวกเรากลับเข้ามาที่หมู่บ้านอีกครั้ง ที่หมู่บ้านในช่วงกลางวันจะมีแต่ผู้เฒ่าผู้แก่ และเด็กเล็ก ๆ อยู่ที่บ้าน เราเข้าไปทักทายและแนะนำตัว พร้อมกับสอบถามข้อมูลเด็ก ๆ คุณยายบอกว่า ปีนี้ไม่มีเด็ก ๆ มาอยู่ที่บ้าน แต่ถ้าปีหน้ามาอีก ขอมาอยู่บ้านคุณยายซัก 3 คนเลย จะได้ช่วยทำงาน (เข้าล๊อคเป๊ะเลย…..) ได้เวลาทานข้าว คุณยายยกสำรับกับข้าวมาที่แคร่ พร้อมกับร้องเชิญชวนพวกเราให้อยู่ทานข้าวด้วยกัน มื้อกลางวันคุณยายมีข้าวเหนียวทานกับหมกเห็ด แกงคั่วไก่ ผักเสี้ยนดอง และน้ำพริก ครูปุ๋มนั่งปั้นข้าวเหนียวจิ้มน้ำพริกและหมกเห็ดเป็นเพื่อนคุณยาย 2-3 คำก็ลาคุณยายกลับที่พัก เนื่องจากบ่ายนี้บราเดอร์อาวุธจะต้องรีบเดินทางกลับกรุงเทพฯ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> ในช่วงเช้ายังมีเด็ก ๆ อีกกลุ่มหนึ่งที่เราหาไม่พบ แต่ทราบภายหลังว่าคุณลุงพาไปจับปลาที่หนองน้ำห่างจากหมู่บ้านไป 3 กิโล และมี ม.สันติ ตามไปดูแลด้วย เด็ก ๆ เรียนรู้วิธีการทอดแหจับปลา ซึ่งกว่าจะเหวี่ยงแหได้สวยก็เล่นเอาเอวเคล็ดเหมือนกัน ครั้งแรกที่เหวี่ยง ได้ปลาติดแหมา 10 ตัว เด็ก ๆ ดีใจมาก ครั้งที่สองได้ 5 ตัว … ครั้งที่สาม ได้ 2 ตัว เอ๊ะ!….ทำไมลดลงเรื่อย ๆ และในที่สุด ครั้งที่สี่ เราไม่ได้ปลาติดแหเลยซักตัว คุณลุงก็เลยใช้วิธีเอาแหยาวเดินไปลากมาจากอีกฝั่งแล้วกั้นไว้ไม่ให้มันหนีไป คราวนี้เราทอดแหอีกครั้ง … ได้ผล… มีปลาติดแหมานับไม่ถ้วน แกะกันเมื่อยมือไปเลย </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> เมื่อได้ปลาแล้วเด็ก ๆ เรียนรู้วิธีการทำอาหารแบบง่าย ๆ โดยการก่อไฟปิ้งปลา และทำต้มยำปลา ที่สำคัญเราไม่มีมะนาว คุณลุงบอกว่า ไม่ต้องเป็นห่วง ว่าแล้วก็เดินไปที่พงไม้ข้าง ๆ ไม่นานนักคุณลุงก็กลับมาพร้อมกับมดแดงรังใหญ่ นี่ไง! น้ำส้มอย่างดี (ชาวบ้านเรียกว่า “ส้มมดแดง”) หลังจากปรุงต้มยำเรียบร้อย คุณลุงก็เคาะ รังมดแดง ปล่อยให้ลงไปในหม้อ ซักพักก็ยกลงจากเตา แม๊กอาสาชิมเป็นคนแรก ปรากฏว่า …. เชลล์ไม่ต้องชวน รสชาติอร่อยสะใจ เด็ก ๆ นั่งล้อมวงทานมื้อกลางวันใต้ร่มไม้ เป็นมื้อกลางวันที่อร่อยและคุ้มค่าของความเหน็ดเหนื่อยของเด็ก ๆ ซึ่งกว่าจะได้ปลาและกว่าจะได้อาหารมาแต่ละมื้อ ต้องแลกกับหยาดเหงื่อและแรงงาน ดังนั้นในทุกมื้อที่เราทานข้าว เราจะต้องทานให้หมดและไม่ทานหกเลอะเทอะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> บ่ายแก่ ๆ คุณตาล (นายก อบต.หนองค่าย) และลูกชายทั้ง 3 (บอล จูเนียร์ และบอส) มาชวนพวกเราไปเยี่ยมชมสำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลหนองค่าย และแนะนำให้รู้จักกับคุณประจักษ์ ศรีประเสริฐศักดิ์ ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล พวกเรานั่งสนทนาเกี่ยวกับข้อมูลของชาวบ้านและโครงการพัฒนาของอบต. และเมื่อเห็นควรแก่เวลาจึงได้ลากลับ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> ช่วงเย็นคณะครูนัดพวกเด็ก ๆ มารวมตัวกันที่ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก พวกเราได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ว่าแต่ละคนได้ปฏิบัติกิจกรรมอะไรกันบ้างและมีความประทับใจอย่างไร หลังจากการแบ่งปันประสบการณ์ พี่โอ๋ พี่แม๊ก และพี่เจมส์ ทำหน้าที่นำน้อง ๆ ทำกิจกรรมสันทนาการ เล่นเกมกันนิดหน่อย เด็ก ๆ ในหมู่บ้านก็มาร่วมเล่นเกมกับพวกเราด้วย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> เสร็จจากกิจกรรมสันทนาการ เด็ก ๆ แยกย้ายกันกลับเข้าบ้านและเข้านอนแต่หัวค่ำ เพราะพรุ่งนี้ พี่โอ๋นัดแนะกับเด็ก ๆ ว่าจะพาไปชมพระอาทิตย์ขึ้นอีกครั้ง (หลังจากที่ผิดหวังที่เมื่อเช้าฝนตกจึงไม่เห็นพระอาทิตย์ขึ้น) เสร็จภารกิจไปอีกหนึ่งวัน พรุ่งนี้จะสนุกแค่ไหนกันนะ</p>