เรียนพี่ยอดดอยที่นับถือ
- ก่อนอื่นผมขอขอบคุณมากครับ สำหรับข้อคิดเห็นที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งครับ
- บันทึกนี้ผมเขียนเพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการ ดำเนินการเครือข่าย CBT thailand ผมจึงขอใช้โมเดลปลาทูของ สคส.ที่มีอยู่มาอธิบายเพื่อให้เห็นภาพชัด
- ในส่วนตัวผมเองก็เรียนรู้ไป ผมก็มองว่า KM บนดอย หมาย การจัดการความรู้ของชาวบ้าน มีปัญหาอยู่ตรงการใช้ศัพท์ พอเราพูดถึง "การจัดการ" ชาวบ้านก็กลัวเลย ว่า เอ..จัดการอะไร ทำไมต้องจัดการ ผมคิดหากเราเลี่ยงการใช้ศัพท์แบบนี้โดยตรงแต่ใช้ศัพท์ท้องถิ่นที่เขาใจง่าย และชาวบ้าน"อ๋อ" เป็นเรื่องที่ดีมากครับ แต่ตอนนี้กระผมยังคิดไม่ออก
- ผมเคยทำงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับ ภูมิปัญญาท้องถิ่นลีซูกับการจัดการความรู้ ครั้งนั้นก็สะเปะสะปะพอสมควร แต่มองออกได้ สื่อความหมายได้ว่าเรากำลังสร้างความรู้ เก็บความรู้ และแลกเปลี่ยน เพียงแต่กระบวนการแบบบ้านๆ บอกไม่ชัด แต่เป็นธรรมชาติมาก
- กระบวนการถ่ายทอดความรู้ของหมอยาชาวลีซู (แนซึซือซู) ที่ผมเก็บข้อมูลได้ มีการจัดการความรู้ที่ออกเชิงพิศดาร และน่าสนใจมาก ยิ่งเราเรียนรู้มากขึ้นเท่าไหร่ เราก็เห็นผลึกของภูมิปัญญาชาวบ้านมากขึ้น
- KM ในมิติที่เชื่อมโยงกับกลิ่นไอและบริบทท้องถิ่นที่พเนไปจากกลิ่นแอร์เมืองฝรั่ง อย่าง KM ในกลุ่มชาติพันธุ์ที่นับถือผี (animism) เช่นกลุ่มลีซู นี่ KM ตามประเพณีมันไปสัมพันธ์กับผีอย่างไร มันถูกกดทับจาก KM ของรัฐอย่างไร นี่เป็นมิติของ KM ที่อาจจะยังไม่มีคนพูดถึงเท่าไร ทั้งในแง่ KM กับความเชื่อทางศาสนา และ KM ในฐานะการต่อสู้ปะทะกับอารยะธรรมใหม่ และแหล่งทุนวิจัยน่าจะสนใจ KM ในมิตินี่บ้าง - - - - > มันทำให้ผมคิดอะไรได้หลายๆประเด็นครับ เอาไว้ผมจะกลับไปแลกเปลี่ยนกับพี่อีกครั้ง
- ขอบคุณครับ สำหรับการเติมต่อประเด็นจากบันทึกได้อย่างดี ---
จตุพร - เอก