ต่อไปจะเห็นความไม่พอใจมากขึ้นมีความถี่ชัดมากขึ้นเมื่อภายนอกมากระทบเพราะแต่ก่อนไม่เคยเห็นจะตามบ้างไม่ตามบ้าง

แต่จะระงับภายในได้ไม่ยืดเยื้อไปเรื่อยๆไม่มีอะไรมากระทบจิตก็ปกติเย็นปกติเมื่อจิตพร้อมปัญญาพร้อมจิตดิ่งสู่ความสงบดับวูปอีกครั้งจิตรวมใหญ่อีกครั้งจากนั้นอารมณ์ความไม่พอใจดังเดิมหายไป3ใน4เหบือแต่ความปกติมีอะไรมากระทบมันก็เฉยของมันเองเป็นไปเอง. ต่อไปเหลืออารมณ์ความเป็นชายหญิงอารมณ์นี้ก็กระทบมาแต่ก่อนฝึกอยู่แล้วรู้อยู่แล้วมันลึกมัน. มันเป็นธรรมชาติของสัตว์โลก ถึงขั้นนี้ความกระทบมันมีอยู่จิตจ้องที่จะละพอจิตพร้อมปัญญาพร้อม จิตเป็นสมาธิธรรมเกิดผู้รู้เกิดรู้ชัดมากขึ้นถ้ายังมีอยู่มันก็มีอยู่แม้แต่ผู้รู้ก็ไม่มีถ้ามีก็ยังมี จากนั้นอารมณ์ตัวนี้ไม่ไปหน้าไม่มาหลังค่อยๆเสื่อมไปๆเหลือจิตปกติ อย่างเดียว