ไม่ได้วาดภาพสีน้ำมานานไม่คิดว่าจะต้องใช้สมาธิมากขนาดนั้นในช่วงเวลานั้นทำให้เข้าใจว่าในการทำงานมีความจำเป็นที่จะต้องนิ่งในบางสถานการณ์ก็จะทำงานได้ดี การทำงานจึงเป็นศิลปะอีกอย่างหนึ่งที่ต้องใช้ศาสตร์หลาย ๆ อย่างประกอบกันจึงจะสามารถนำไปใช้ได้ดี แม้ว่าจะวาดรูปออกมาตัวเองยังไม่พีงพอใจแต่ก็คิดว่าทำได้ที่สุดแล้ว ทำให้ได้ข้อคิดว่าคนเราจะเก่งทุกเรื่องคงไม่ได้ถ้าเรารู้ทักษะฝีมือเราว่าทำได้ไม่ดี เราก็ต้องขอช่วยคนอื่นให้มาทำแทนได้ในบางเรื่อง ชอบการผสมสีของอาจารย์มันเข้าก้ันได้ดี แต่เวลาเราทำบ้างออกมาไม่สวยเหมือนของอาจารย์ ทำให้รู้อีกว่าจังหวะของการทำงานต้องกะเกณฑ์และตัดสินใจให้ดี อะไรหนัก อะไร เบา วิชานี้ไม่น่าเชื่อเรื่องง่ายแต่ยาก บางวิชายากแต่เราว่าง่าย ก็เหมือนกับการเป็นผู้นำที่มีผู้ตามที่ต้องคอยดูแล สนุกและไม่เครียดชอบมาก ๆ ทำให้เริ่มรักศิลปสีน้ำครับ