เห็นด้วยกับคุณหมอครับ

ผมอยู่กับแม่อายุ 72 ปี และป้าอายุ 90 ปี

ใจของแม่ มีแต่คิดถึง& เป็นห่วงลูก

ส่วนป้า ท่านไม่มีสามี ไม่มีลูกให้ห่วง แต่ท่านเหงา ป้าบอกว่าสมัยก่อนเค้าอยู่กันอบอุ่น ทำสวน ทำนา เหนื่อยมาก แต่ก้อมีความสุข กินได้ นอนหลับ ลูกหลานเต็มบ้านเต็มเรือน

ผมสุขภาพไม่ค่อยดี เรียนจบแล้ว ก็อยู่บ้าน ช่วยแม่ทำงานบ้าน งานสวน

พี่น้องที่เค้าไปทำงานต่างจังหวัด เค้าบอกว่าผมได้รับหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่

..เค้าชมว่าแม่ ยังไม่แก่ แต่แม่บอกว่าแม่แก่แล้วจ้า

เวลาทำงานบ้าน มะก่อนผมชอบเปิดเพลงสตริงตามสมัยนิยม" รัก โลภ โกรธ หลง" คลอไปด้วย

เดี๋ยวนี้เปลี่ยนมาเปิดเพลงธรรมะ ฟังท่าน ว.วชิรเมธี เทศน์ บ่อยๆ นอกจากได้ปรับปรุงใจตัวเองแล้ว แม่กับป้าก็ได้ซึมซับ ธรรมะ แบบออสโมซิส วันละนิด วันละหน่อย

บรรเทาอาการ โรคความคิดถึง (ทุกข์เพราะใจไม่อยู่กับตัว ลอยไปลอยมา)

ให้ใจมาอยู่ตัว อยู่กับปัจจุบันขณะ และ เตรียมตัว ตายก่อนตาย

เพื่อ ในยามที่วาระสุดท้ายมาถึง ท่านจะได้ไปอย่างสงบ ผมเองก็เช่นกันครับ

ขอบคุณคุณหมอครับ