หัวข้อ : เศรษฐกิจโลกและเศรษฐกิจไทยประชาคมอาเซียน AEC กับผลกระทบและการปรับตัวของ กฟผ.

โดย ดร.สมชาย ภคภาสน์วิวัฒน์ อาจารย์มนูญ ศิริวรรณ

วันที่ 17 พฤษภาคม 2559

อจ.ดร. สมชาย ฯ ได้ให้ความรู้ในเรื่อง ผลกระทบจากเศรษฐกิจโลก และเศรษฐกิจไทยในช่วงที่เป็นประชาคมอาเซียน AEC ซึ่งมีทั้งในส่วนที่เป็นประโยชน์ต่อประเทศในด้านต่างๆ ได้แก่ การเปิดเสรีด้านการค้า การแลกเปลี่ยนเทคโนโลยี การเปิดเสรีด้านการลงทุน การเปิดเสรีด้านการบริการ เป็นฐานการผลิตร่วม มีความร่วมมือเพิ่มขีดความสามารถด้านการแข่งขัน ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อประเทศไทยอย่างยิ่ง

ในขณะเดียวกัน เมื่อมองกลับมาที่ กฟผ. ซึ่งเป็นองค์กรด้านพลังงานหลักของประเทศ จึงน่าจะนำโอกาสที่มีการเช้าร่วมในการเป็นประชาคมอาเซียน AEC มาเป็นประโยชน์ต่อองค์กร ที่จะช่วยพัฒนาความเจริญด้านอุตสาหกรรไฟฟ้าให้มีประสิทธิภาพได้มากยิ่งขึ้น โดยอาศัยช่องทางเพื่อแลกเปลี่ยนเทคโนโลยีด้านอุตสาหกรรมไฟฟ้า การลงทุนในอุตสาหกรรมไฟฟ้าในประเทศเพื่อนบ้านโดยผ่านบริษัทในเครือ กฟผ. การเชื่อมโยงเครือข่ายไฟฟ้าและพลังงาน การเพิ่มช่องทางในธุรกิจบำรุงรักษาโรงไฟฟ้าในประเทศ AEC และที่สำคัญจะมีการลดขั้นตอนต่างๆ ในการลงทุนมากยิ่งขึ้น แต่อย่างไรก็ตาม กฟผ. ก็จะต้องพัฒนาทรัพยากรบุคคล และเทคโนโลยีในเชิงรุก เพื่อรองรับการเติบโตตาม AEC ด้วย

อจ.มนูญฯ ได้เน้นแนวทางการพัฒนาที่ต้องอาศัยปัจจัยหลักที่สำคัญ จึงจะถือได้ว่าโรงการพัฒนานั้นๆ ประสบความสำเร็จ ซึ่งเป็นปรโยชน์ต่อ กฟผ. และนำมาเป็นแนวทาง ได้แก่

1) การเข้าร่วมโครงการและความรับผิดชอบของคณะกรรมการ และผู้บริหาร

2) การสื่อสารอย่างต่อเนื่อง และมีการคาดการณ์ในเชิงรุก

3) Learning & Share แลกเปลี่ยนความรู้และแนวคิดร่วมกันทั้งภาคองค์กรและประชาชน

4) การมีส่วนร่วมในการสร้างความเข้าใจกับชุมชนตั้งแต่เริ่มโครงการ

5) การสร้างชุมชนให้เป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ เพื่อให้ชุมชนเข้าใจและร่วมในการพัฒนา

6) มุ่งเน้นในการสร้างภาพลักษณ์ที่ดีขององค์กร เป็นผู้นำในการพัฒนาพลังงานไฟฟ้า

7) การพัฒนาโครงการต้องเน้นและดูแล Stakehollder ได้แก่ ประชาชน รัฐบาล ชุมชน ผู้บริโภค

8) การพัฒนาในลักษณะ Green Energy

และในสิ่งที่ กฟผ. ควรนำมาเป็นแนวทางในการปรับตัว เพื่อพัฒนาองค์กรสู่ความยั่งยืน ได้แก่

1) การปรับโครงสร้างองค์กรให้พร้อมเป็นองค์กรด้านพลังงานชั้นนำในภูมิภาค

2) การปรับการบริหารให้มีความยืดหยุ่น และตอบสนองผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกกลุ่มมากยิ่งขึ้น

3) การให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยง และการมีส่วนร่วมของชุมชนอย่างจริงจัง

4) การปรับการสื่อสารเป็นการคาดการณ์สถานการณ์เชิงรุกแทนการให้ข้อมูลเพื่อชี้แจง