1. แรงจูงใจไม่ใช่เงิน = เคยอยากดีขึ้นอยากเก่งขึ้น เพราะคนๆนึงครับ เขาเป็นแรงบันดาลใจในการทำทุกสิ่งทุกอย่าง ความจริงผมโง่เลขมาก ไม่น่าเรียน MBA ได้ดี แต่ก็รู้สึกว่า เฮ้ย เราจะอยู่แค่นี้ไม่ได้ มันอยากดีกว่านี้ อยากขึ้นไปให้เท่าเขา อยากดูแลเขาได้ อยากเป็นที่พึ่งเรื่องเรียนให้เขา ก็เลยอ่านหนังสือหนักแล้วก็เกรดออกมาดีครับ

2. แรงจูงใจจากเงื่อนไข = คือผมอยากให้อ.ภิญโญเป็นที่ปรึกษามาก เพราะผมไม่ได้ต้องการแค่ที่ปรึกษา ผมต้องการเมนเทอร์ ในหนังสือมีเขียนว่าถ้าอยากประสบความสำเร็จในชีวิตจงหาพี่เลี้ยงเก่งๆ ผมก็เลยอยากให้อาจารย์เป็นพี่เลี้ยงให้ ก็เลยไปขออนุญาตให้อาจารย์มาเป็นที่ปรึกษาตั้งแต่ปีหนึ่งครับ

3. เรียนรู้เดี่ยว = ก็ AI นี่แหละครับ รุ่น EX.21 มีปัญหาเพราะยังไม่ได้เรียน แต่ผมรอเรียนไม่ไหว ก็เลยไปหาอ่านบทความที่อาจารย์เขียนในบล็อกประมาณ 200 กว่าบทความ แล้วก็ไปดูยูทูปทุกอันที่อาจารย์บรรยาย เข้าฟังสอบไอเอสเกี่ยวกับสุนทรียสาธกประมาณ 5-6 เรื่อง อ่านไอเอสในฐานข้อมูลมหาวิทยาลัยอีก 70 กว่าชิ้น(ดูเฉพาะส่วนคำถาม) แล้วก็ลองมาถามนักศึกษาแบบ AI ดู ได้เรื่องบ้างไม่ได้บ้าง ก็ลองไปแบบนี้ครับ พอมาทำไอเอสจริงๆเลยทำง่ายขึ้น

4. เรียนรู้กลุ่ม = ผมเป็นคนชอบศิลปะการป้องกันตัวมาก ช่วงหนึ่งได้มาเจอเพื่อนๆที่ชอบศิลปะการป้องกันตัวเหมือนกัน แต่เราเรียนมาคนละอย่าง ผมเป็นมวยจีน เพื่อนเป็นคาราเต้บ้าง เทควันโดบ้าง มวยไทยบ้าง ฯลฯ เราก็เลยจับกลุ่มมาฝึกร่วมกัน ก็เลยได้เรียนรู้ร่วมกัน เช่น ปกติผมจะเคยป้องกันการเตะแบบมวยจีน พอมาเจอเตะแบบคาราเต้ซึ่งไม่เหมือนกัน ก็เลยได้เรียนรู้การป้องกันที่เพิ่มมากขึ้น มีการพูดคุยแลกเปลี่ยนแนะนำกัน ทำให้ฝีมือพัฒนาไปมากครับ

5. ผลิต = มีร้านเค๊กในมอร้านหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเค๊กอร่อยที่สุด พอดีผมมีน้องที่ขายเค๊กอยู่เลยซื้อไปฝาก พอน้องชิมแล้วก็บอกว่านี่มันเค๊กเนื้อเบา (ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจว่ามันเป็นยังไง) น้องบอกว่าแบบนี้อ่ะ ทำได้ แต่ที่ไม่ทำเพราะคิดว่ามันทุนต่ำ ถ้าคนชอบกินแบบนี้ก็จะได้ทำแบบนี้ น้องเลยได้ไอเดียไปทำเค๊กครับ

6. ก่อนขาย = เวลาไปกิน Macdonald พนักงานจะชอบถามว่าเพิ่มโค๊กเพิ่มเฟ้นฟรายมั้ย แค่เพิ่มอีก 5 บาทเอง เราก็มักจะเอาทั้งๆที่บางทีก็กินไม่หมด

7. ระหว่างขาย = ชอบร้านต้นฝนครับ คือที่โต๊ะเขาจะมีขนมถ้วยวางไว้ ขายคู่ละ 10 บาท พอเราสั่งก๋วยเตี๋ยวเราก็ต้องรอใช่ป่ะครับ ทีนี้มันหิวก็เลยต้องเอาขนมถ้วยมานั่งกินรอ ก็เลยคิดว่าเป็นการขายระหว่างขายที่ดีครับ

8. หลังขาย = ร้าน B-Quick สาขาเซ็นทรัลเลยครับ คือผมเคยไปเติมลมไนโตรเจนที่ B-Quick ครั้งนึง บังเอิญวันนั้นยางรั่วก็เลยลองไปดู ปรากฏว่า โดนตะปูเข้าไป พนักงานมาถึงก็มาเช็คให้ จัดการปะยางให้เสร็จ พอผมถามราคาว่าเท่าไหร่ เขาบอกว่า “ฟรีครับ” เป็นบริการของทางร้าน ผมจึงประทับใจมากที่ B-Quick มีความใส่ใจลูกค้าครับ

9. ลูกค้าซื้อครั้งแรก = ร้านข้าวเจ๊ไก่ที่กังสดาลครับ ที่ซื้อเพราะมีคนถ่ายรูปข้าวกระเพราะที่ร้านไปลงในเฟสขอนแก่นร้านไหนอร่อยบอกต่อ แล้วที่เห็นในรูปคือหมูเยอะมาก ความจริงน่าจะจานละร้อยแต่เขาบอกว่าจานนั้นแค่ 45 บาท ก็เลยอยากไปลองครับ

10. ซื้อซ้ำ = ก็เจ๊ไก่อีกนั่นแหละครับ พอไปกินแล้วรสชาติก็อร่อย ได้เยอะด้วย ก็เลยกลับไปกินอีก

11. ซื้อประจำ = น่าจะเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวพีคก่ะแพน ไปกินเกือบทุกวัน คือผมเป็นคนชอบกินเส้นไวไว แล้วร้านนี้เป็นร้านเดียวที่ใช้เส้นไวไว นอกนั้นจะใช้เส้นมาม่าหมด ซึ่งผมว่าเส้นไวไวมันอร่อยกว่าก็เลยไปกินแต่ที่ร้านนี้ครับ

12. บอกต่อ = ร้านคอฟฟี่มอร์ครับ ชาเขียวอร่อยที่สุดในมหาวิทยาลัย ไม่เชื่อไปลองได้

13. ลูกค้ากลุ่มประหลาด = ลูกค้าที่ร้านกระเพราแล้วแต่ครับ เท่าที่ทราบต้นเหตุของการเอาภาชนะแปลกๆมาใส่อาหารเป็นเพราะลูกค้าไปสั่งก่อนว่าอยากได้จานแปลก ทางร้านเลยจัดให้ แล้วก็ทำต่อๆกันมา

14. รายได้ = ผมมาทำงานในมหาวิทยาลัยโดยมาเป็นบรรณารักษ์ ตอนที่ทำผมไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองมีรายได้เท่าไหร่ เพราะเป็นงานที่ชอบ เราอยากทำ ไม่เคยสนเงินเลย รู้แค่มีข้าวกินแบบไม่เดือดร้อนก็พอ

15. ต้นทุน = เป็นเรื่องเค๊กเหมือนหัวข้อผลิตครับคือมีร้านเค๊กในมอร้านหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเค๊กอร่อยที่สุด พอดีผมมีน้องที่ขายเค๊กอยู่เลยซื้อไปฝาก พอน้องชิมแล้วก็บอกว่านี่มันเค๊กเนื้อเบา (ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจว่ามันเป็นยังไง) น้องบอกว่าแบบนี้อ่ะ ทำได้ แต่ที่ไม่ทำเพราะคิดว่ามันทุนต่ำ ถ้าคนชอบกินแบบนี้ก็จะได้ทำแบบนี้ น้องเลยได้ไอเดียไปทำเค๊กโดยใช้ทุนที่ถูกลงครับ

16. ความเสี่ยง = อันนี้มีน้องเล่าให้ฟังเรื่องการไปจ้างคนทำวิจัยให้ น้องบอกว่าคนพวกนี้จะไม่ทำให้จนเสร็จ คนพวกนี้จะทำให้ไปซักพักแล้วก็ทิ้งงาน เสร็จแล้วเราก็ไม่สามารถไปบอกใครได้ไม่งั้นคนอื่นก็รู้ว่าเราไปจ้างทำ คนพวกนี้จะมาติดประกาศรับทำวิจัยในราคาถูก แล้วก็ชิ่งแบบนี้ไปเรื่อยๆ ดังนั้นอย่าไปจ้างทำเลยครับ

17. ชื่อเสียง = ผมได้หมอดูคนนึงเป็นตัวอย่าง คือผมก็พอรู้ศาสตร์นี้บ้าง ก็เลยรู้ว่าที่เขาออกมาพูด หลายอย่างที่มั่ว แต่เขาดังไงครับ คนก็เลยเชื่อ ผมก็เลยได้ไอเดียว่า คนเรามันต้องดัง ถึงจะรวย ให้เราเก่งให้ตายแต่ถ้าไม่มีคนรู้จัก ยังไงเขาก็ไม่เชื่อถือ

18. การลงทุน = ผมเป็นคนชอบมวยจีนมาก เคยเรียนมาหลายอย่างแต่ก็ยังไม่สามารถเอาไปใช้งานจริงๆได้ แล้วผมทราบมาว่ามีอาจารย์ท่านหนึ่งเป็นตำนานในเรื่องมวยจีนที่ยังมีชีวิตอยู่ เป็นของจริงที่ทั้งวงการนับถือ ท่านอยู่ที่เขตดินแดง กรุงเทพ ผมก็เลยนั่งรถไปหาท่าน ไปฝากตัวเป็นศิษย์ ก็เทียวไปเทียวมาแบบนี้ครับ มันก็ลำบากอยู่ แต่เราอยากได้วิชาเราก็ต้องลงทุนครับ แล้วผลที่ได้ก็คุ้มมากๆ ที่ผมมีทักษะในการป้องกันตัวเพราะไปเรียนกับท่านนี่แหละครับ

นายปณัฐ เนรมิตตกพงศ์ 575740478-1 EX.21