Design - เป็นคนที่ชอบใส่รองเท้าผ้าใบมากๆ เนื่องจากเข้ากับงานที่ทำอยู่ เพราะต้องการความปราดเปรียว คล่องตัวในการทำงาน ทั้งยังสวมใส่ง่าย ดูแลรักษาง่าย ไม่ต้องห่วงสวยเวลาใส่ทำงาน แต่ก็มักจะมีปัญหา เนื่องจากกลิ่นอับที่เกิดจากการสวมใส่รองเท้าผ้าใบที่ไม่ค่อยมีที่ระบายอากาศ แต่เมื่อปีที่แล้ว ได้เดินทางไปประเทศญี่่ปุ่น ย่านชิบูย่า ก็ได้ไเจอร้านขายรองเท้าผ้าใบร้านหนึ่งในย่าน ซึ่งมีรองเท้าผ้าใบหลายรูปแบบให้ลูกค้าได้เลือกซื้อ และที่นั้นมีรองเท้าผ้าใบอยู่แบบหนึ่งที่่มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร นั่นคือ เป็นรองเท้าผ้าที่มีรูระบายอากาศ โดยใช้เนื้อผ้ายืดตาข่ายอย่างดีในการผลิต ทำให้มีพื้นที่ระบายอากาศมาก ช่วยลดปัญหากลิ่นอับได้เป็นอย่างดีอีกด้วย นอกจากรูปลักษณ์จะโดดเด่นไม่ซ้ำใครแล้ว ยังสามารถตอบโจทย์ลูกค้าที่มีปัญหากลิ่นอับได้เป็นอย่างดี

Story - เมื่อปีที่แล้ว คุณแม่ของดิฉันได้เข้ารับการผ่าตัดกระดูกต้นคอที่ รพ.ศรีนครินทร์ จ.ขอนแก่น ดิฉันประทับใจในการบริการของ รพ. มากๆ หลัจากคุณแม่ออกจากห้องผ่าตัด ก็ถูกย้ายไปอยู่ที่ตึกผู้ป่วยใน โดยในตึกนี้ญาติสามารถอยู่เฝ้าได้เพียงคนเดียวเท่านั้น เลยทำให้ดิฉันไม่สามารถอยู่ดูแลคุณแม่ได้ 24 ชม. เพราะดิฉันก็ต้องกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนซื้อผ้า แล้วค่อยเข้าไปเฝ้าต่อ ซึ่งในช่วงเวลาที่ดิฉันไม่อยู่นั้น ก็ได้มีพยาบาล แม่บ้าน และน้องนศ. แพทย์ extern มาดูแลคุณแม่รอ พอดิฉันกลับเจอภาพเหตุการณ์เหล่านั้น ก็ทำให้รู้สึกประทับใจมาก ถึงแม้หลายๆ คนจะมองว่ามันเป็นหน้าที่ของเขาเหล่านั้นก็ตาม แต่ดิฉันกลับมองเห็นความใส่ใจของบุคคลากรเหล่านั้น ถึงแม้จะเป็น รพ.ของรัฐที่มีคนไข้เข้ามารับการรักษาเป็นจำนวนมาก แต่ก็ไม่ได้ส่งผลทำให้ประสิทธิภาพในการรักษาพยาบาลลดน้อยลงแต่อย่างใด

Symphony - ดิฉันชอบการเดินทางโดยรถไฟฟ้าของโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากทำให้ชีวิตของนักท่องเที่ยวสะดวกเป็นอย่างมาก เพราะทำให้สะดวกสบาย รวดเร็ว และที่สำคัญ ไม่หลงทาง ใช้บริการง่าย ไม่ซับซ้อน

Empathy - เป็นเรื่องของร้านขายข้าวขาหมูร้านหนึ่งในขอนแก่น วันหนึ่งดิฉันไปรับประทานข้าวขาหมูที่ร้าน ในขณะที่ดิฉันนั่งรับประทานข้าวขาหมูอยู่นั้น ก็มีชายชราคนหนึ่ง (ซึ่งเป็นเก็บของเก่าเก็บขยะขายเพื่อเลี้ยงชีพ ดิฉันแอบไปถามเจ้าของร้านมาหลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไป) เดินเข้ามาที่ร้าน แล้วเจ้าของร้านก็ถามลุงคนนั้นว่า "ลุงหิวมั๊ยครับ กินข้าวมั๊ยครับ" แล้วลุงก็พยักหน้าตอบรับ จากนั้นก็ยกจานข้าวขาหมูจานพูนมาให้ลุง โดยที่ไม่คิดเงินเลยสักบาท เป็นเหตุการณ์ที่ประทับใจมาก ประทับใจจนน้ำตาไหลออกโดยไม่รู้ตัว (ในขณะที่กำลังกินข้าวขาหมูอยู่) ทำให้รู้ว่าโลกใบนี้ไม่ได้โหดร้ายอย่างที่คิด ยังมีคนคิดดีๆ เพื่อทำสิ่งดีๆ ให้กับสังคมอยู่ ดิฉันได้เข้าไปคุยกับเจ้าของร้าน เขาบอกว่าสงสารลุง แกเก็บของเก่าขาย ทั้งเลี้ยงตัวเองและลูกที่พิการ แกมีรายได้ไม่มาก สิ่งที่เจ้าของร้านจะช่วยได้คือช่วยแกให้อิ่มท้องทุกวัน เท่านั้นเอง พอได้ฟังเรื่องราวจากเจ้าของร้านก็ยิ่งทำให้ซาบซึ้งในน้ำใจของเจ้าของร้าน ที่เห็นอกเห็นใจ เข้าใจ และใส่ใจคนอื่น

Play - ดิฉันอยู่ในครอบครัวใหญ่ ซึ่งทุกๆ คนไม่ค่อยว่าง และไม่ค่อยมีเวลาที่จะอยู่ร่วมกันสักเท่าไหร่ แต่หากมีเวลาที่ได้อยู่ร่วมกัน เราชอบทำอาหารร่วมกัน รับประทานอาหารร่วมกัน เพื่อใช้เวลาร่วมกัน สร้างความสนุกสนาน รื่นเริง ให้กับครอบครัวของเรา

Meaning - ชอบ CSR ของบริษัท SCG ที่มีการโครงการอนุรักษ์ธรรมชาติมากมาย ทั้งการช่วยเหลือชุมชนที่อยู่ในพื้นที่ใก้ลเคียงของบริษัท หรือพื้นที่ที่ประสบปัญหาต้องการความช่วยเหลือที่ตรงตามวัตถุประสงค์ของโครงการ