แรงจูงใจไม่ใช่เงิน – ที่บริษัทแห่งหนึ่ง เมื่อลูกน้องทำงานประสบผลสำเร็จ หัวหน้างานมักจะกล่าวชื่นชม แต่ถ้าหากไม่ประสบผลสำเร็จหัวหน้างานก็จะคอยแนะนำพร้อมช่วยหาแนวทางแก้ไข ทำให้ลูกน้องขยันและตั้งใจทำงานมากยิ่งขึ้น

แรงจูงใจจากเงื่อนไข – ผมมีโอกาสได้เข้าชมการแสดงละครลิงเมื่อมันทำตามทางผู้ฝึกก็จะให้อาหารเป็นรางวัลซึ่งเป็นการสร้างแรงจูงใจให้ลิงทำตามคำสั่ง

เรียนรู้เดี่ยว – ที่ทำงานของผมจัดให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ทุกๆเดือนจะมีการทดสอบความรู้ของพนักงานในเรื่องต่างๆโดยจะมีแบบทดสอบก่อนเรียน หลังจากนั้นจะให้เข้าไปศึกษาตามสื่อต่างๆของทางองค์กร จากนั้นจะให้ทำแบบทดสอบหลังเรียนเพื่อวัดผลการเรียนรู้ด้วยตัวเอง ทำให้พนักงานได้เกิดการพัฒนาทักษะในด้านต่างๆ

เรียนรู้กลุ่ม – ที่ทำงานของผมจัดให้มีการประชุมทุกเช้าเพื่อที่จะให้ทุกคนได้มีโอกาสรับรู้สารใหม่ๆและปัญหาเกี่ยวกับการทำงาน รวมทั้งช่วยกันแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น

ผลิต – มีโอกาสได้เข้าเยี่ยมชมโรงงานผลิตอิชิตันของคุณตัน โรงงานมีการนำเครื่องจักรเข้ามาจากต่างประเทศและมีการออกแบบโรงงานที่ทันสมัย ผลิตได้คราวละมากๆต้นทุนต่อหน่วยต่ำ มีคลังสินค้าไว้คอยสต๊อกของจำนวนมากเพียงพอต่อความต้องการของตลาด

ก่อนขาย – ผมเดินทางจากขอนแก่นไปโคราชด้วยรถยนต์ส่วนตัว พอเดินทางไปถึงเมืองพล สังเกตเห็นว่ามีร้านขายหม่ำเป็นจำนวนมาก แต่ละร้านนำหม่ำมาแขวนโชว์หน้าร้าน

ระหว่างขาย – ตอนผมเป็นเด็กแม่พาไปทานอาหารร้านหนึ่งซึ่งเมนูเด็ดของเค้าคือผัดผักบุ้งลอยฟ้า ด้วยลีลาการผัดและการเสิร์ฟ เด็ดสะละตี๋มาก เมื่อผัดเสร็จจะมีการโยนผัดผักบุ้งขึ้นฟ้าและคนเสิร์ฟปั่นจักรยานล้อเดียวคอยรับ เมื่อรับได้แล้วก็ปั่นไปเสิร์ฟตามโต๊ะของลูกค้า ทำให้ลูกค้าที่มาทานอาหารลุ้นไปตามๆกันว่าจะรับได้รึเปล่า

หลังขาย – ผมซื้อเครื่องซักผ้าอิเล็กโทลักซ์มาใช้ อยู่มาวันหนึ่งเครื่องซักผ้าเกิดมีปัญญา โทรไปแจ้งที่ศูนย์บริการ เค้ามีเจ้าหน้าที่ออกมาดูแลถึงที่บ้าน ทำให้เกิดความพึงพอใจในบริการหลังการขายของสินค้าชิ้นนี้เป็นอย่างมาก

ลูกค้าซื้อครั้งแรก – ผมรู้จักน้องคนหนึ่งที่ทำสบู่ PC SOAP ซึ่งเป็นแบรนของตัวน้องเค้าเอง ซึ่งในช่วงแรกน้องเค้าทำตลาดหนักมากและไม่ใช่เรื่องง่ายที่คนจะหันมาซื้อสบู่ที่ตัวเองไม่เคยใช้ เริ่มให้เพื่อนสนิททดลองใช้ เมื่อใช้แล้วได้ผลดีจึงเกิดความต้องการอยากซื้อไปใช้อีก ทุกวันนี้สบู่ PC SOAP เป็นที่รู้จักของคนในกลุ่มหนึ่งและสร้างรายได้ให้กับน้องเค้า

ซื้อซ้ำ – ผมซื้อครีมทาหน้ายี่ห้อนึงซึ่งผมใช้แล้วทำให้รู้สึกถึงความอ่อนเยาว์ของใบหน้า เต่งตึงเด้งดึ๋งดั๋ง พอหมดแล้วผมก็มักจะกลับไปซื้อครีมยี่ห้อเดิมมาใช้อีก

ซื้อประจำ –สมัยตอนเรียนมัธยมผมเดินทางจากบ้านนอกมาเรียนในตัวเมืองขอนแก่น ขากลับบ้านจะมารอรถที่ บขส และชอบซื้อลูกชิ้นกินเป็นประจำ ลูกชิ้นเจ้านี้อร่อยมาก ผมจำได้ผมเริ่มกินลูกชิ้นเจ้านี้ตั้งแต่ ม.1 จนถึง ม.6 ไม่รู้ว่าติดใจอะไร ร็แค่ว่าวันไหนไม่ได้กินก่อนกลับบ้านท้องมันจะหวิวๆหิวอย่างบอกไม่ถูก

บอกต่อ – ผมเคยไปทานมาม่าที่ร้านมาม่าหน้าหม้อ ที่ร้านนี้มีการนำมาม่ามารังสรรค์เป็นเมนูต่างๆที่หน้ากินมากมายหลายเมนู และทุกครั้งที่ไปทานก็จะอดถ่ายรูปแล้วโพสขึ้นสื่อโซเชียลต่างๆไม่ได้ จากนั้นก็จะแฟนคลับตามกดไลท์กดแชร์มากมาย เกิดการสอบถามและการบอกต่อถึงที่ตั้งตำแหน่งของร้าน ทุกวันนี้ร้านมาม่าหน้าหม้อมีลูกค้ามาอุดหนุนเป็นจำนวนมาก

ลูกค้ากลุ่มประหลาด – ผมเคยดูสารคดีชุดหนึ่งของประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งจะร้านค้าสัตว์ป่าและที่แปลกไปกว่านั้นคือจะมีเลือดงูเห่าที่ได้จากการเชือดงูเห่าที่ยังไม่ตายไว้ขายให้กลุ่มลูกค้าที่ชอบเปิบพิสดาร

รายได้ – ปัจจุบันผมมีรายได้จากการทำงานสองทางคือจากเงินเดือนและจากการขายผลิตภัณฑ์ในเครือ บางเดือนได้มากบางเดือนได้น้อยแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความสุขของผมแตกต่างกันเลย ความสุขส่วนใหญ่มากจากเพื่อนร่วมงานมากกว่า ผมมักมีความสุขกับการได้ทำงานร่วมกันกับคนอื่น ตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เจอเพื่อนร่วมงานใหม่ๆ

ต้นทุน – ผมมีเพื่อนเปิดร้านเหล้าแถวชุมแพชื่อว่าร้าน ชงนิยม ร้านนี้มีหุ้นส่วนหลายคน โดยที่ทางร้านจะไม่จ้างพนักงานเสิร์ฟ หุ้นส่วนแต่ละคนจะช่วยกันหมุนเวียนสับเปลี่ยนมาดูแลร้าน ทำหน้าที่ทุกอย่างภายในร้าน เพื่อเป็นการลดต้นทุน ทางร้านจึงสามารถขายเหล้าได้ราคาถูกกว่าร้านอื่นในตัวเมืองชุมแพ แต่ได้กำไรพอๆกับร้านอื่น

ความเสี่ยง – ระบบการทำธุกรรมของทางธนาคารจะมีลิมิตในการทำธุรกรรมทางการเงินของแต่ละตำแหน่งไม่เท่ากัน ซึ่งถ้าหากจำเป็นต้องทำธุรกรรมที่เกินลิมิตของตัวเองต้องได้รับการอนุมัติจากพนักงานที่มีคลาสสูงกว่า เพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น

ชื่อเสียง – ผมเคยไปดูงานเกี่ยวโครงการเกษตรทฤษฎีใหม่ ที่หมู่บ้านโนนหินเหิบ ซึ่งจะมีตาผุยเป็นผู้นำหมู่บ้านและ เป็นผู้รวบรวมองค์ความรู้จากแหล่งต่างๆมารวมไว้ที่ไร่ของตาผุยเอง นอกจากจะเป็นผู้นำหมู่บ้านแล้วตาผุยยังสอนให้ชาวบ้านในหมู่บ้านอยู่กันอย่างพอเพียงพึ่งตนเองได้ ไม่เป็นทาสของวัตถุนิยม บ่อยครั้งที่เห็นลูกหลานในหมู่บ้านทิ้งไร่ทิ้งนาเข้าไปทำงานในเมืองกรุง สุดท้ายกับมาที่บ้านเกิดและมาขอคำแนะนำในการทำการเกษตรทฤษฎีใหม่จากตาผุย ซึ่งตาผุยก็แนะนำ สอนให้เด็กรุ่นให้คิดและสำนึกรักบ้านเกิด ตาผุยเองเป็นที่รักและมีชื่อเสียงในหมู่บ้านโนนหินเหิบไม่มีใครไม่รู้จักตาผุย

การลงทุน – ผมลงทุนจ่ายค่าเทอมเข้ามาเรียน MBA เพื่อแลกกับความรู้ และใบปริญญา ซื่งนั่นไม่ทำให้ผมผิดหวังเลยกับสิ่งที่ได้มันมากกว่าที่คิดไว้ตอนแรกซะอีก นอกจากสองอย่างที่ได้กล่าวมาแล้วผมยังไม่พบเจอเพื่อใหม่ มีทั้งนักธุรกิจ เจ้าของกิจการ หัวหน้าหน่วยงานต่างๆได้เกิดการแลกเปลี่ยนความรู้ สร้างเครือข่าย

ภูษิต แซงสีนวล 575740402-4 EX.21