เมื่อวันเสาร์ที่ 23 มิถุนายนที่ผ่านมา ผมและนักศึกษาปริญญาเอก สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา ได้รับความกรุณาจากอาจารย์ที่ช่วยจุดประกายความคิดในศาสตร์ด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ซึ่งก่อนหน้านั้นได้รับรู้ในความสามารถของอาจารย์เป็นอย่างดี แต่สิ่งที่สร้างความประหลาดใจและสร้างแรงศรัทธาให้กับผมยิ่งกว่านั้นคือ บุคคลิกที่โดดเด่นและความเป็นผู้นำทางความคิดของอาจารย์ได้จุดประกายความคิดให้ผมเกิดความกล้าที่จะคิดและทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม แม้เราจะกลับไปอยู่ในวงจรชีวิตเดิมๆ แต่สิ่งที่อาจารย์ฝากไว้ให้เป็นสิ่งที่พวกเราชาวเทคโนฯ ศิลปากรจะร่วมเปลี่ยนแปลงและเป็นพลังผลักดันไปพร้อมกับอาจารย์เช่นกันครับ

 สิ่งที่อยากแบ่งปันประสบการณ์ที่ได้รับจากอาจารย์ในวันนั้น ซึ่งเป็นการรับรู้โดยปราศจากอคติและเห็นด้วยกับอาจารย์ ร้อยเปอร์เซนต์ คือ แนวคิด Happy Learning

ซึ่งโดยส่วนตัวของผมเวลาผมสอนนักศึกษาของผมหรือได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรที่ได้ก็ตาม ผมจะนำเสนอทฤษฏี KAP (ทฤษฏีนิเทศศาสตร์พัฒนาการ) ทฤษฏีนี้อยู่เสมอ ซึ่ง K คือ Knowledge A คือ Attitude และ P คือ Practis สิ่งผมเน้นอยู่เสมอ คือ Attitude หรือทัศนคติทางการเรียนซึ่งมีความสอดคล้องกับ Happy Learnning ของอาจารย์  โดยหากมีทัศนคติที่ดีทางการเรียนแล้ว ผลลัพธ์อื่นจะตามมา เมื่อเพราะการเรียนอย่างมีความสุข จะนำมาซึ่งการแสวงหาความรู้เพิ่มเติม นอกจากนี้จะนำไปสู่การเรียนรู้ที่เป็นรูปธรรมหรือการปฏิบัติ ซึ่งเป็นการเรียนรู้ขั้นสูง ดังนั้น ความสุขในชีวิตเป็นสิ่งสำคัญ หากพูดว่าเรียนสิ่งแรกที่คนเข้าใจคือความเครียด แต่สามารถบรรเทาได้ด้วยความสุขที่แปลเปลียนจากความเครียดมาก มาเป็นเครียดน้อย ด้วยทัศนคติที่ดีในการเรียน อาจารย์ได้ให้ข้อคิดถึงการแบ่งปัน และการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ซึ่งการพัฒนาที่ดีได้ต้องมีความรู้สึกที่ดีตามมา กล่าวได้ว่า จิตเป็นนายกายเป็นบ่าว ดังนั้นหากมีใจที่สู้แล้วมนุษย์ทุกคนจะสามารถฝ่าฟันได้ การศึกษาเป็นความหมายที่กว้าง การมีการศึกษาไม่ได้จำกัดอยู่แต่ในโรงเรียนหากเป็นการศึกษาอยู่ตลอดชีวิต (life long learning) ซึ่งสอดคล้องกับสภาพปัจจุบันที่เป็นโลกของข้อมูลข่าวสาร ยิ่งสามารถทำให้มนุษย์เกิดการเรียนรู้ตลอดชีวิตได้อย่างง่ายดาย แต่สิ่งที่มนุษย์ขาดสิ่งนั้นคือการกำกับตนเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่คนไทยขาด กล่าวได้ว่า หากไม่มีสถานการณ์บังคับให้ต้องเรียนรู้ มนุษย์ (โดยเฉพาะคนไทย) จะไม่แสวงหาความรู้ หากไม่ให้รายงานเราก็จะไม่ทำการศึกษา ไม่ทำการ search ข้อมูล การกำกับตนเองที่ดีเพื่อให้เกิดการเรียนรู้สิ่งนั้นคือ ความพึงพอใจในการเรียนรู้สิ่งนั้นเองที่ ดร.จีระได้จุดประกายความคิดให้กับผม

คนระดับ ศาสตราจารย์ อย่างอาจารย์ยังศึกษาหาความรู้จาก อินเทอร์เน็ตอยู่ทุกวัน นอกจากนี้ยัง share ความรู้ผ่าน blog แห่งนี้ ซึ่งเป็นการแบ่งบันให้เกิดสังคมแห่งการเรียนรู้ นับว่าเป็นสิ่งที่ตอบโจทย์ Happy learning และ Long Life Learning อย่างแท้จริง ทำให้คนอย่างเราต้องลุกขึ้น "กำกับตัวเอง" และ "ทำอะไรให้กับสังคมบ้าง" จริงไหมครับอาจารย์

สุดท้ายนี้ขอกราบขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างมากครับ ผมจะนำความรู้ที่ได้ ทั้งในชั้นเรียนและนอกชั้นเรียนไปขยายต่อในรูปแบบของผมเพื่อไปปรับใช้เพื่อให้เกิดสังคมแห่งการเรียนรู้ต่อไป

สิ่งที่อาจารย์สอนสั่งวันนั้นไม่เสียเปล่าอย่างแน่นอนครับ 

เอกนฤน บางท่าไม้ (นักศึกษา ปริญญาเอก ม.ศิลปากร)