- สัปดาห์ที่ผ่านมา มีจัดสัมมนา วิทยากรสายภาษาไทย บอกว่า ภาษาต้องเปลี่ยน ใครที่ยังสอนตามแนวพระยาอุปกิตฯ ถือว่าล้าหลังมาก...ทำให้ผมที่ไม่ได้มาสายภาษาไทย ได้ข้อมูลใหม่ ว่า พื้นฐานภาษาแบบนั้น ไม่มีประโยชน์แล้ว
- ผมไม่ได้มาสายภาษา แต่เคยรักภาษาไทย ทุกวันนี้เห็นว่า ระบบการศึกษา ไม่ได้ให้ความสำคัญกับที่มาที่ไป/รากฐานภาษา ดูเหมือน สื่อสารได้ก็เป็นพอ ผู้นำเมืองผม ออกเสียง "มหาวิทยาลัย" ว่า มะ-หา-วิด-ทะ-ไล บ้าง หมา-วิด-ทะ-ไล บ้าง และคำอื่นๆ ที่พูดไม่ได้ จึงต้องใช้ภาษาอังกฤษแทน เมื่อรอบตัวไม่ได้ใส่ใจกับฐานภาษาไทย ก็เลยเฉยๆไปด้วย (ไม่อยากขยับภูเขาคนเดียว) เด็ก ป.ตรีทุกวันนี้ แม้แต่ภาษาของตนเอง ก็ยังเขียนแบบไม่มีที่มาของภาษา แต่เขียนด้วยการเลียนเสียง
- แม้ว่าผมจะไม่ได้มาทางภาษาไทย แต่ก็พยายามเปิดพจนานุกรม (ยกเว้นเร่งรีบที่จะเขียน และไม่ได้ตรวจทานจึงบกพร่องเยอะ) ถ้าสังเกตให้ดี แม้พจนานุกรมเอง ก็เบนเข็มอวยสังคม
- อยากรักภาษาไทยเหมือนกันครับ แต่คงได้เท่าที่ได้ และคงช่วยได้เท่าที่มี ในชั้นเรียน ผมเสริมเรื่องภาษาไทยอยู่บ่อยมาก
- เมื่อก่อนผมก็อ่าน ประ-หวัด-ติ-สาด แต่เดี๋ยวนี้ ในบางบริบทของเนื้อความจึงจะอ่านออกเสียงแบบนี้ จะไปปรับอีกทีนะครับ
- ขอบคุณเนื้อหาที่ทำให้ฉุกคิดครับ