P

สวัสดีครับ สบายดีไหมครับ

       ขอบคุณมากๆ เลยนะครับ ว่าด้วยเรื่องการศึกษาแล้วนั้น ตอนนี้ เราก้าวไปสู่ยุคการศึกษาทางการธุรกิจเป็นสำคัญนะครับ เราเน้นกันในแบบนี้ครับ เราเลยต้องเจอปัญหากันต่อไปครับ.... มองการศึกษาเป็นการลงทุนครับ เรียนจบออกไปเพื่อหางานทำ เพื่อใช้หนี้ เพื่อถอนทุนคืนครับ...ไม่รู้ว่าชีวิตของแต่ละคนต้องการอะไรเป็นแนวทางครับ จริงๆ แล้วดีอยู่นะครับ ที่คนไทยมีโอกาสได้เรียนสูงๆ ได้ทำความเข้าใจศึกษาในเรื่องที่ยังไม่รู้ เพื่อเอาไปใช้ในการดำเนินชีวิตครับ แต่ว่าเป้าหมายของคนต่างๆ นาๆ สารพัดสารพันความเห็นครับ

       มีหลายๆ เรื่องครับ ที่น่าคิดครับ เช่น ลองคิดถึงปัญหารถติดใน กทม.ดูครับ ลึกๆ แล้วเราจะพบว่าเพราะอะไร ปัญหานี้สามารถตอบปัญหาของบ้านเราได้เยอะพอสมควรครับ และเกี่ยวข้องกับการพัฒนาประเทศด้วยครับ การแห่เข้าเมือง ..... จาก กทม.เดิมมีคนเริ่มต้น ประมาณหนึ่งล้านคน กลายมาเป็น สิบกว่าเท่าตอนนี้ น่าคิด น่าทำวิจัยมากๆ ครับ

       ผมเชื่อว่าการเรียนในชุมชน โดยเรียนรู้จากรากเหง้าของปู่ย่าตายาย น่าจะเป็นทางออกหนึ่งในการเลี้ยงชีพครับ แต่ชาวบ้านต้องนั่งนิ่งๆ ซักพักครับ แล้วคิดทบทวนลึกๆ ครับ ผมว่าคงได้ทางออก เพราะท้ายที่สุดแล้ว ชาวบ้านจะต้องช่วยเหลือตัวเองถึงจะอยู่ได้ครับ และไม่มีใครจะช่วยเหลือชาวบ้านได้ นอกจากตัวชาวบ้านได้ และตนเป็นที่พึ่งของตนที่เป็นทางออกที่สำคัญ ผมเชื่อว่าชาวบ้านฉลาดพอที่จะแก้ไขปัญหาหลายๆ อย่างแล้ววันหนึ่งคนในระดับข้าราชการจะต้องฟังชาวบ้าน แล้วต้องเข้าหาชุมชนเพื่อไปขอเรียนรู้จากชาวบ้าน มหาวิทยาลัย อาจจะอยู่ในชุมชนแทนครับ... เด็กอาจจะไปนั่งเรียนกับปราชญ์ชาวบ้านครับ โดยปราชญ์ จะมีหลายๆ ด้าน น่าจะมีคนคิดในการขยายหน่อปราชญ์ กันบ้างนะครับ เพื่อชุมชนเข้มแข็งครับ

กราบขอบพระคุณมากครับ