ผมได้อ่านหนังสือของอาจารย์จีระ เกี่ยวกับเรื่องทรัพยากรมนุษย์พันธุ์แท้แล้ว ได้รับประโยชน์ และความรู้เป็นอย่างมาก ที่จะนำมาพัฒนาคนและพัฒนาตนเอง จากประสบการณ์ของอาจารย์ ที่มีความมุ่งเน้นที่จะพัฒนาคนจากจุดหนึ่งขึ้นไปสู่อีกจุดหนึ่ง ดั่งคำพูดของอาจารย์ที่พูดไว้ ว่า ถ้าเราสมารถเรียนรู้ที่จะมีทักษะความเชี่ยวชาญในการจัดการกับคนแล้ว ย่อมสามารถที่จะ ดึงเอาศักยภาพของพวกเขาออกมาให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับองค์กรได้ การเรียนรู้โดยการปฏิบัติ จริงนี้ คือ ปรัชญาของศาสนาพุทธแท้ๆ เพราะถ้าเด็กได้ปฏิบัติแล้วจะซึมซับให้เข้าไปในจิต สำนึกของเขา และจะทำให้เขารู้จริง และจะติดตัวเขาไปได้นาน คนทุกคนเป็นทรัพย์สิน ที่มีค่ามากกว่าทรัพย์สินอื่นใด ในองค์กร ไม่ว่าจะเป็นเงิน หรือเครื่องจักร หรืออะไรก็ตาม คน ก็เป็นทรัพยากรที่มีคุณค่ามากที่สุด คุณภาพด้านการศึกษาเป็นปัจจัยที่สำคัญ เพราะมีส่วนต่อ คุณภาพของทรัพยากรมนุษย์โดยตรง หรือถ้าการศึกษาเป็นจุดอ่อน องค์กรจะทดแทนด้วยการสร้าง วัฒนธรรมในการเรียนรู้ การลงทุนในคุณค่าของคนนั้น จะวัดจากการศึกษา และการฝึกอบรม อย่างเดียวคงไม่ได้ แต่ต้องดูด้วยว่า คนเหล่านั้นมีความสามารถในการสร้างเพิ่มผลผลิตแค่ไหน และในการเพิ่มผลผลิต คือ คนต้องมีความจงรักภักดี มีวินัยและ มีความเข้าใจร่วมกันในการ ทำงานนั้นให้สำเร็จได้ อีกอย่างหนึ่งก็คือ คนเก่งอย่างเดียวไม่ได้ คนๆนั้นจะต้องเป็นคนที่ดี ด้วย จึงสามารถพาองค์กรให้ประสบความสำเร็จได้ และการเรียนโปรแกรมพัฒนาความเป็น ผู้นำ อย่างมืออาชีพ ในวันที่ 12 มิ.ย. 50 นั้น ทำให้ผมได้ความรู้เกี่ยวกับการเป็นผู้ฟังที่ดี การทำงาน เป็นทีมอย่างมีระบบ และการสร้างวัฒนธรรมของการเรียนรู้ให้เป็นคนที่มีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกลใฝ่ หาความรู้เพิ่มเติมตลอดเวลา สรุปได้ว่าผมศรัทธาในความคิดและความมุ่งมั่นของอาจารย์ทั้งสองท่านจริงๆ ที่มีความ มุ่งมั่นจะพัฒนาคนเหล่านั้นและเป็นโอกาสของผมที่จะได้รับความรู้ที่อาจารย์จะถ่ายทอดให้อย่าง จริงจัง
ขอบคุณครับ นายฉัตรเทพ ศรีห่วง