ไม่นานมานี้ผมศึกษาเรื่อง ของ ซิกมันต์ ฟรอยด์ อยู่พอดีครับ แนวคิดของตะวันตก ID Ego Superego พออ่านไปเเล้วผมว่าฟรอยด์ตีความจากความอยากของมนุษย์ล้วนๆที่ว่าเรามี ตัณหา มีเหตุผล เเละมีเหตุผลที่ผ่านการเกลาจากสังคม "เมื่อทั้ง ๓ อย่างนี้มารวมกันถึงจะเป็นคนที่มีความมั่นคงในตนเอง" ข้อนี้ผมอ่านไปเเล้วก็สึกแย้งขึ้นมาทันใดครับ เพราะผมมองว่าเมื่อ ๓ อย่างมันมารวมกันเมื่อไหร่ นั่น ล่ะครับ คือ ความวิบัติ หากเป็นตรรกะ ตรรกะนั้นก็วิบัติ เห็นได้จากแนวคิด ของ ฟานซิส เบคอนที่กล่าว ว่า "ความรู้ คือ อำนาจ" นั่นล่ะครับ คือ ผลเสียของการรวมกันเเละไม่เเยกส่วนออกจากกันในทางปฏิบัติ ส่วนเเนวคิดของ เรอเน เดสการ์ด ผมมองว่าท่านลึกซึ้งนะครับ คำว่า I think,there for I m แปลอย่างคำของหลวงปูพุทธทาสว่า "เพราะกูคิด กูจึงมีอยู่/การยึดนั่นเอง" เดสการ์ดมองว่า จิตเรามี ๓ อย่าง คือ จิตเดิมเเท้ที่ติดตัวมาตั้งเเต่เกิด จิตที่ปรุงเเต่งขึ้นด้วยจินตนาการของเราเอง เเละจิตที่ปรุงแต่งด้วยผัสสะที่เกิดจากภายนอก โดยส่วนตัว ตอนผมอ่านรู้สึกถึงจิตวิญาณของตะวันตกเลยล่ะครับ