ขออนุญาตคุณ Nui นะคะ

ดิฉันกำลังเตรียมตัวจะออกไปทำธุระ ระหว่างนี้มีเวลาสักหน่อยจึงเข้ามาอ่านบทความรอ อ่านมาถึงบทความนี้ยังไม่ทันจบ ต้องลุกไปเปิดคอมพ์ ตั้งโต๊ะเพื่อสะดวกในการพิมพ์อักษรจำนวนมาก ดิฉันทราบว่าไม่มีใครอยากทราบ แต่ดิฉันอยากบอกค่ะ

หนังเรื่องแรก Children of Heaven กับ Angela’s Ashes ดิฉันแค่อ่านเรื่องย่อที่คุณเขียนก็ถึงกับนั่งร้องไห้ เพราะชีวิตของดิฉันในวัยเด็กเหมือนเพลง "ด.ญ.มะปราง" ที่คุ้นเขี่ยหาสิ่งของบางอย่างที่จะนำไปขายแลกเงินมาประทังชีวิต แล้วก็ไปเจอรองเท้าคู่หนึ่ง ชีวิตลำเค็ญในช่วงนี้พ่อ-แม่ไม่ทราบหรอกค่ะ เราจะออกไปคุ้นขยะตอนพ่อแม่ออกไปทำมาหากิน แต่สิ่งที่ดิฉันได้รับคือ 'คำสอนของพ่อ' พ่อดิฉันสอนลูกด้วยการกระทำ ละเอียดอ่อนมาก เหมือนที่พ่อสอนลูกในหนังเลยค่ะ

หนังเรื่อง Angela’s Ashes (1999) ดูหยาบไปนิด แต่มีคนเช่นนี้ในชีวิตจริง ดิฉันเคยต่อแถวเพื่อไปเล่าถึงความทุกข์ยากของครอบครัวเพื่อแลกกับทุนการศึกษามาแล้ว แต่ดิฉันไม่ได้รับทุนหรอกค่ะ ผู้ที่รับทุนเป็นเพื่อนคนที่เรารู้จักกันดี และรู้ว่าเธอโกหกแต่งเรื่อง ที่เจ็บปวดกว่านั้น ในวันที่ซ้อมรับทุนเธอไม่ไปซ้อม อาจารย์เรียกดิฉันออกไปซ้อมรับแทน ดิฉันกลับมาร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดที่ได้รับจากสังคม

ดิฉันไมได้เล่าเรื่องอดีตให้สงสารหรือเห็นใจ แต่อยากบอกคุณ Nui ว่า หาหนังมาดูเสียนะคะ ดูเพื่อเรียนรู้ผู้คนรอบข้างซึ่งมีที่มาแตกต่างกัน จะได้ไม่คาดหวังให้ทุกคนพูดจานุ่มนวล มีกิริยามารยาทแบบผู้ดีทุกกระเบียดนิ้วเหมือนสังคมที่ดิฉันพลัดหลงเข้ามา .. คาดหวังว่าทุกคนจะเป็นคนดีของสังคมดีกว่านะคะ ดิฉันจะได้มีโอกาสกับเขาบ้าง