ชอบค่ะ เขียนได้ดีมากค่ะ

อ่านแล้วทำให้คิดถึงพ่อแม่ตัวเองหนักเลย ตอนเด็กพ่อไม่เคยถามว่าจะเรียนอะไร แต่มักดุด้วยความ

รำคาญว่านังนีน่าจะไปเรียนเป็นทนาย เพราะช่างซักไซ้ได้ทุกเรื่อง ส่วนแม่ชอบถามว่าโตขึ้นจะเป็นอะไร บอกแม่ว่าจะเรียนให้สูงที่สุด แล้วเป็นครู แม่คงสะท้อนใจเมื่อได้ยิน จะเป็นไปได้อย่างไร วันที่ได้ทั้งสองอย่างยังจำใบหน้าที่แสนปราบปลื้มของท่านได้ แต่ถ้าไม่มีวันนั้นท่านก็คงภูมิใจเกินพอ เพราะลูกเป็นคนดีของสังคมได้