P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ อา. 24 มิ.ย. 2550 @ 23:56

หอยทากเชียงใหม่ เพื่อนรัก

  • ขอบคุณมากครับ ดังที่คุณมิตรได้กล่าวไว้ครับ ว่าคำตอบอยู่ที่ชุมชน เพราะไม่ว่าจะยังไง ท้ายที่สุดแล้วทุกอย่างจะลงถึงชุมชน เพียงแต่จะช้าหรือเร็วเท่านั้น น้ำที่ไหลเข้าชุมชน จะเป็นท่อน้ำดีหรือท่อน้ำเสีย หรือจะรวมๆ กัน ท่วมราดไปทั้งชุมชน
  • ถามว่าใครจะช่วยแก้ไข คนในชุมชนเท่านั้นที่ต้องเป็นผู้ลุกขึ้นมาคิดว่าเกิดอะไรขึ้น เปลือกชุมชนหรือเกราะกำบังของชุมชนมีไหม นั่นคือภูมิปัญญาที่แยกแยะได้ว่าอะไรควรไม่ควร
  • ผมดีใจครับ ที่เด็กจบ ป.ตรี หันมาดูแลชุมชนตัวเอง ชุมชนที่ต้องการวัคซีน ภูมิคุ้มกัน ชุมชนไหนก็ได้ ที่เค้าต้องการความช่วยเหลือ... นั่นเป็นทางเลือกใหม่ที่จะทำให้เกิดหน่อสังคมนิยม มาสู้กับทุนนิยม เพราะตอนนี้ทุนนิยมมันหยั่งลึก ลึกกว่ารากยูคาลิปตัส ที่จะใช้รถแบ็คโฮ กี่คันในการดึงหรือถอนขึ้น แต่รากทุนนิยมต้องใช้ ปัญญาในการถอน อยู่ที่ว่าจะถอนอย่างไร แต่หากถอนรากทุนนิยมออกจากใจได้แล้ว ขอให้ถอนได้ซักครึ่งครับ แล้วใส่รากสังคมนิยมเข้าไปสักครึ่ง แล้วนั่นหล่ะครับคือคำตอบ ของคำว่าเศรษฐกิจพอเพียง เดินทางสายกลางครับ
  • ผมเชื่อเสมอว่า หากเกษตรกร ปลูกสิ่งที่กินได้ในพื้นที่ตัวเองไว้อย่างน้อย หนึ่งชนิด หากสิ่งนั้นคือ อาหารหลักด้วยแล้ว ต่อให้เศรษฐกิจจะพังขนาดไหน เกษตรกรก็ยังอยู่ได้ ส่วนระบบอื่น ด้านบน ที่ทุนนิยมจัด ก็คงต้องปรับตัวกันไปครับ บางคนขาดปัญญาระงับก็เกิดการจากโลกไปก่อนเวลาอันควร ดังที่เห็นในข่าวหน้าหนึ่ง ของเมืองไทยครับ
  • ขอบคุณเพื่อนหอยทากมากครับ เดินไปเถิดเจ้าหอยทาก เส้นทางที่มีให้เจ้าเดิน ไม่ผิดพลาดหรอก อย่างน้อยชีวิตของเจ้าก็ยั่งยืนในเส้นทางที่เดินมา ขอให้เดินไปด้วยธรรมและทำ....