อ่านงานที่เขารับบริการแล้วรู้สึกว่านั่นคือ หน้าที่ของอาจารย์ที่ปรึกษาและ Mentor ของนักวิจัยนะคะ ต้องถามว่าคนที่มีหน้าที่นี้ของเราทำอะไรกันอยู่ แนวคิดและวัฒนธรรมในการเรียนรู้ของไทยเราเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำอย่างไรเด็กๆสมัยใหม่จะเห็นคุณค่าของการเรียนรู้ตามความชอบ ความถนัดและใช้ความสามารถของตัวเองในการสร้างงาน ไม่เห็นความสำคัญของการมีประกาศนียบัตรความรู้ใดๆที่ตัวเองไม่ได้ลงแรงจริงๆ คงต้องปลูกฝังค่านิยมกันใหม่ ปรับเปลี่ยนระบบวิธีการเรียนกันใหม่นะคะ อาจารย์ ตอนนี้ที่เห็นๆคือชั้นอนุบาลก็เรียนสิ่งที่ชั้นประถมจะสอบ ประถมก็เรียนสิ่งที่มัธยมจะสอบ มัธยมก็เรียนสิ่งที่มหาวิทยาลัยจะสอบ พอเข้ามหาวิทยาลัยก็เลยไปไม่ถูกเลยถ้าอาจารย์เองก็หลงทาง

คำถามนี้ของอาจารย์น่าจะเอาไปเป็น ข้อคำถามสำหรับอาจารย์ในมหาวิทยาลัยทั่วประเทศนะคะ