เมล็ดข้าว (โคลงสี่สุภาพ)

....มองเมล็ดข้าวหนึ่งนั้น............เน่ามลาย

เพียงเพื่อพงศ์ขจรขจาย.............จากเจ้า

หวงห่วงแต่ตนจะกลาย...............กลับจบ

พันธุ์เผ่านั้นแน่เศร้า...................สบสิ้นสูญสลาย

....ธรรมชาติ"ตาย"บ่งชี้..............ชัดเจน

สละสลัดตัดตนเกณฑ์.................ก่อเกื้อ

หวงชีพใช่ช่วยเบน....................เบี่ยงดับ

ธรรมเที่ยงแท้แน่เอื้อ..................โอบเจ้าเนาสรวง