ตอนเป็น นักเรียนที่ถูกเขยิบมาเป็น นิสิต(ไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร)..กิจกรรมที่ทำพัฒนาในสมัย.หนึ่ง..ขนดิน..ถม.เพื่อสร้าง สังคีตศาลา บริเวณ พิพิทธภัณฑ์สถานแห่งชาติ..อ้ะะ..เรารู้สึกภาคภูมิใจกันมากเวลานั้น..เพราะ "ห้องเรียนนั้น..ไม่มี ครู..เป็นผู้..กำกับ"....สุดยอดแห่งความรู้สึก..ที่ติดใจ.มาจนบัดนี้...