ขอบคุณอาจารย์ ชยันต์ ที่ บอกเล่าเรี่องราว วิธีการออกข้อสอบ และ ค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นให้เห็นภาพค่อนข้างชัดเจน แถมมีตัวดละครที่เข้ามาเกี่ยวข้องตามบทบาท ความรับผิดชอบ ผมตั้งใจอ่านถึง 2 รอบ ระหว่างที่อ่านไปนึกเห็นใจผู้ที่มาสอบ และ เห็นใจประเทศไทย เพราะ ผมคิดว่า มันผิดตั้งแต่คิดใช้วิธีการนี้แล้ว บางคนอาจจะบอกว่า ถ้าคุณยังบอกไม่ได้ว่ามีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้ ก็ต้องใช้วิธีนี้ไปก่อน นั้นก็ถูก แต่ถ้ากำหนอรูปแบบวิธีผิดๆแบบนี้ แล้วยังต้องทำกันไปก่อน น่าเศร้านะครับ เสียทั้งงบประมาณ เวลา ความรุ้สึกดีๆที่มีต้องกัน ต้องฟ้องร้องสื่อ ต้องแจ้งความให้เป็นคดีความ

ลองใช้วิธีใหม่ ผมคิดว่าให้ทุนการศึกษานักเรียนที่เรียนโรงเรียนนั้น ที่ฝันอยากไปเป็นคุณครู เมื่อเขาเข้าเรียนครูได้ ก็ให้มาฝึกสอนทุกภาคการศึกษา เมื่อเขาจบ ก็ให้เขามาทดลองงาน(สอน) ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยครู้ตามที่ กำหนด 3-5 ปี จากนั้น ระหว่างนี้ให้มีการติดตามประเมินผลเป็นระยะๆ ทำกันในรูปแบบ คณะกรรมการ ครู ผุ้ปกครอง ผู้ทรงคุณวุฒิ และ เจ้าหน้าที่ สพฐ. และ เมื่อครบกำหนดให้บรรจุ ก็ให้มีการทดสอบวิสัยทัศน์ จรรยาบรรณครู และ ความรู้ความสามารถในวิชาที่จะสอน ในรูปแบบสัมภาษณ์ ไม่ต้องมีข้อเขียน และ ให้ทำงาน มีการประเมินใหม่ ทุก 5 ปี

เล่าให้อาจารย์ ชยันต์ ฟังถึงความคิดแบบนี้ ก้ไม่ได้หวังว่า จะให้อาจารย์ไปพลักดัน หรัือทำอะไรทั้งสิ้น รู้และ เห็นด้วยว่าที่ อาจารย์ ว่ามา ขืนยังต้องทำกันไปอย่างนั้นอีก ก็มีแต่ แย่ไปอีก จึงลองเขียนเป็นทางออกที่ไม่ต้องสิ้นเปลืองงบประมาณ ที่ควรจะเอาไปพัฒนาการเรียนการสอนเด็ก แทนที่จะมาใช้กับเรื่องแบบนี้อีก