เรียน อาจารยนเรศมันต์
ผมไม่ได้เป็นคนในของ ม.ราชภัฎ แต่ผมก็มีมุมมองและคำถามที่หลากหลาย
- ผมไม่กล้าที่จะวิจารณ์แม้ว่ารู้และเห็นมาบ้าง
- ผมเข้าใจดีว่า สถานการณ์เปลี่ยน การเอาตัวรอดของคนในระบบสูง - --ผลกระทบต่อระบบทั้งข้างในและนอกสูง
- การศึกษาเพื่อท้องถิ่นที่เป็นปรัชญาของ มรภ.นั้น จริงหรือไม่ คำตอบคน มรภ.ก็คงทราบดี
- ....และอีกหลายๆประเด็น
มีหลายครั้งที่ผมตะขิดตะขวงใจ กับหลักสูตรที่ทำสัญญากับ อปท. ไม่ว่าจะมุ่งพัฒนาบุคลากร ระดับใด หลักสูตรใด สถาบันในกรุงเทพก็ยึดพื้นที่ทำธุรกิจการศึกษาทั่วประเทศ พร้อม แนวคิดที่ดีเยี่ยมแต่กระบวนการซ้ำเติมคนด้อยโอกาสมาก...พวกเขาซ้ำเติมคนไทยชนบทมาก ไม่สงสารประเทศไทยเลย ถามว่าใครจะรับผิดชอบกับกระบวนการแบบนี้ นอกจากรับทรัพย์กันไปอย่างไม่สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต
อย่างไรก็ตามนั่นเป็นสิ่งที่ผมเห็น และผมรับรู้ด้วยข้อมูล ...มันทำให้ผมสิ้นหวังทุกครั้งเมื่อเห็น การศึกษาเชิงรุก และปรัชญา "เพื่อท้องถิ่น" ของสถาบัน
แต่แปลกดีเหมือนกันว่าไม่มีใครโอดครวญเรื่องแบบนี้กันเลย...
ผมเชื่อแน่ว่า ท่านรู้กันเต็มอกแต่ไม่พูดกัน
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
มาเรื่องของ การก้าวย่างของ มรภ.กำแพงเพชร
จะเป็นเพียงภาพ หรือไม่นั้น
เป็นคำท้าทายที่ มรภ.กำแพงเพชร ต้องทบทวนตัวเอง
หากเป็นเพียงภาพ มันก็จะค่อยๆเลือนออกไปจากประวัติศาสตร์
ด้วยความที่ผมเข้าไปเกี่ยวข้องในเบื้องต้น ผมเห็นพลังของบุคลากรที่นั่น ผมเห็นความตั้งใจที่เต็มเปี่ยมของคน มรภ.กำแพงเพชร ...ทั้งหมดคือปฐมบท แต่ผมกลับรู้สึกภูมิใจแทนสถาบันเล็กๆที่นี่
ผมเขียนบันทึกนี้เพื่อให้กำลังใจ เพื่อที่จะกระตุ้นให้ก้าวเดินต่อไป ...
จะแค่ไหนนั้น คำตอบอยู่ที่ ชาว มรภ.กำแพงเพชรครับผม