ชีวิตมาจาก ชีพ + ต แปลว่า มีลมปราณ เป็นไปตามกรอบเงื่อนไข ๑) กรรมผลจากสองกลุ่มคือ ตนเอง และคนอื่น (พ่อแม่) ๒) ธรรมชาติ ธาตุ ๔ อันเป็นสสารของโลก ๓) มาจากจิตวิญญาณ ที่มาจากสองฐานคือ สมอง (สสาร) และเจตวิญญาณ ๕) กฎของธรรม เช่น เกิด แก่ ชรา เป็นกฎที่เป็นกัมมันตะ

ผลของการเกิดชีพคือ ๑) มีตัวตน รูปร่างเรียกว่า มนุษย์ ๒) สร้างพลังกรรมได้เอง ๓) เป็นผู้ทำและเสวยเอง ๔) มีผลตกค้างแก่โลก แก่ตน และแก่คนอื่น ๕) มีทวิภาวะคือ มีศิลปะ และมีทุกข์ในตัว ๖) มีพลังงานด้านสติ ปัญญา วิเคราะห์สสารกาย ชีพตนเองได้

สัจภาวะที่เกิดจากการมีชีพคือ รู้แจ้งตน รู้แจ้งใจ เข้าใจหลักสากล เพื่อเข้าถึงพลังงานจิตที่เป็นต้นแบบอันบริสุทธิ์คือ จิตสากล จิตนิพพาน นั่นเอง