สวัสดีค่ะ..คุณ..ลูกสบเมย.."..ความจำในอดีตนี้สะท้อนให้เห็นตัวเองและประสพการณ์..นำขึ้นมาเปรียบเทียบ..ให้ความเทียบเคียงในความรู้สึกของตัวเองกับสังคมในเวลานี้..ว่าแตกต่างไปขนาดใด...(วัดด้วยความรู้สึก..และพยายามสัมผัส..ด้วยใจ...ปัญหาแบบนี้..ความเหงาเกิดขึ้นได้อย่างไร..แก้ได้อย่างไร..อะไรที่ขาดหายไป..ทั้งๆที่เป็นความจำเป็นที่จะต้องมี...ความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ถูกตัดขาด..ครอบครัวขาดความอบอุ่น..แตกแยก..กลายเป็นความรับผิดชอบ..ที่ต้องใช้เงินตราเป็นเครื่องวัด...กับเด็กและคนชราคนเจ็บไข้...จำนวนไข้สังคมกำลังเพิ่มมากขึ้นทุกที...เสมือน..น้ำที่มารออยู่ที่จมูก...ว่าจะท่วมเมื่อไร..หรือภาพที่เห็นเด่นชัด..น้ำดันขึ้นมาจากใต้ดิน..ท่วม..สาเหตุ..นั้นมาจาก..อะไร....

น่าคิดๆๆ..ไหมเอ่ย...เราควรจะแก้ไขอย่างไร...รัฐ..คือใคร..เป็นอะไรกับสังคมส่วนรวม...มีหน้าที่อะไร...ต่อสังคม...คนที่อยากจะเข้ามามีบทบาท...เข้าใจหน้าที่รึเปล่า....สงสัยๆๆๆ..ว่าเมื่อเด็กๆไม่ได้เล่น " จ้ำจี้(จ้ำไช)ตน..แต่..คง..ชอบเล่น..ซ่อน..หา..(ของที่ตนขโมยมาซ่อนไว้)...อิอิ...