กาพย์ฉบัง ๑๖
....ธรรมพิสิฐ พิสุทธิ์เผย.....................อันใด อ้างเอ่ย
อัปลักษณ์ พิกล พิการ
....ราคะ ตัณหา เผาผลาญ..................โลภหลง โกรธพาล
สามานย์ อัปลักษณ์ แท้จริง
....ขาดเกิน เกิดใน สรรพสิ่ง.................บ่งบอก พึ่งพิง
สัมพันธ์ เอื้อเฟื้อ เกื้อหนุน
...รักเมตตา เปี่ยมการุญ......................เป็นมรรค เป็นบุญ
ดับกิเลส เหตุทุกข์ภัย
....ผองชนพึง สดับไว้.........................ปฏิบัติ มั่นไซร้
สงบ สันติ นิรันดร์